Η εξίσωση 1 είχε τελικά ως εξής: Τα Σουηδικά μου ήταν τέσσερα, η προφορά μου ήταν εννιά, η ικανότητα μου να παπαγαλίζω πιθανές απαντήσεις ήταν οκτώ (και μογγόλα να ήμουν, μετά από τέτοια επανάληψη θα τα μάθαινα), το άγχος μου ήταν τέσσερα, και (νέος παράγοντας) η ικανότητα μου να κόφκω κουβέντες εκτός του interview ήταν εφτά. Οπότε:

1. 4+9+8+(10-4)+7 = 34

2. 34/5= 6.8

Overall βαθμός: Σχεδόν 7.

Η διευθύντρια εντυπωσιάστηκε με την αρχοντομουτσουνάρα μου (εγώ να δεις - 6.8!!). Μου είπε πως είμαι  και πολύ duktig  (που κατά το λεξικό σημαίνει: ικανός, επιδέξιος, έξυπνος, επιτήδειος, καλός - πέντε σε ένα), μου εξήγησε τη φύση της δουλειάς που θα κάνω τους πρώτους μήνες,  και πως το μόνο που μένει είναι να μιλήσει για μένα στην head γιατρό που αυτή τη στιγμή παραθερίζει στην Ιταλία και θα επιστρέψει την μεθεπόμενη βδομάδα, για να ξαναφύγει την μεταμεθεπόμενη εβδομάδα προς συνέχεια του παραθερισμού της (άρα λογικά θα είναι μες την τρελή χαρά). Ουσιαστικά άμα θέλει ο διευθυντής, τύφλα να'χει ο παραθεριστής!

Η θετική ενέργεια όλων (και το κερί της Όλγας) έπιασε.

Ενενήντα εννιά τοις εκατό,

το πήραμε το Ευρωπαϊκό!

Οπότε... συγκρατημένο hurray!!!

Συγκρατημένο είπα! (σε μένα το λέω κυρίως)

Ακολούθως με πήγε να πιούμε καφέ. Κάτσαμε με άτομα του προσωπικού, νοσοκόμες, γραμματείς, φαρισαίους, και κουβεντιάζαμε για ο,τι το άσχετο.  Ναι, κουβεντιάζαμε. Είπα πως θα συμμετάσχω κι όποιον πάρει ο χάρος, παρά να κάθομαι σαν την μογγόλα σε πλήρη αμηχανία μη ξέροντας που να βάλω τα χέρια μου. Δεν έχω και μακριά μαλλιά να παίζω μαζί τους σε τέτοιες περιπτώσεις γαμώτο. Το εκπληκτικό ήταν ότι καταλάβαινα σχεδόν τα πάντα τα οποία λέγανε, χωρίς να κάνουνε προσπάθεια να μιλήσουν αρ-γα-και-κα-θα-ρά για να καταλαβαίνει το γκαβό (εγώ). (Αλλιώς θα σου'λεγα αν θα συμμετείχα.) Τελικά επικεντρωθήκαμε στις διάφορες διαλέκτους που συναντάς σε περιοχές που φαινομενικά δεν απέχουν και πολύ η μία από την άλλη. Πχ. Malmö (νότια) - Στοκχόλμη (ανατολικά) - Örebro (κεντρικά). Ομολογουμένως, όσο πιο βόρεια πας, τόσο πιο καθαρά μιλάς. Έσπευσα να τους εξηγήσω πως (σε ελεύθερη μετάφραση) "εδώ στην Κύπρο, που είναι ένας κότσιρος σε σχέση με τη Σουηδία, και βρίσκεις διαφορετικές διαλέκτους από το ένα χωριό στο άλλο...! Πόσο μάλλον στη Σουηδία!"

[κότσιρος = κουράδα - καταλαβένετε τώρα φίλοι εξ Ελλάδως το γέλιο της αρκούδας που έπεσε στην Κύπρο με την εμφάνιση του Γιάννη (Γιάννη?) Κότσιρα στο ελληνικό πεντάγραμμο]

Η ώρα πέρασε, μου είπε πως θα επικοινωνίσει μαζί μου το συντομότερο δυνατό για να μου ανακοινώσει την απόφαση επίσημα, αποχαιρετιστήκαμε και την έκανα για να γνωρίσω το κέντρο της πόλης που ενδέχεται να περάσω τα επόμενα χρόνια της ζωής μου, το Örebro, και φυσικά, το σήμα κατατεθέν του, το κάστρο, άλλως slottet.

Ο καιρός ήταν ζεστός, αφύσικα ζεστός για τη Σουηδία, κατ'ακρίβεια ο ήλιος τηγάνιζε αυγά πάνω στις πέτρες, κι εγώ έκατσα να πιω έναν καφέ με την ησυχία μου στη βεράντα του coffeehouse, για να συνεχίσω την περιδιάβαση αργότερα. Αγόρασα κι ένα σάντουιτς με κοτόπουλο το οποίο, αφού έφαγα το μισό, άφησα αφύλακτο στο τραπέζι για τρία λεπτά, όσο που να πάω να φέρω ζάχαρη για τον καφέ από μέσα. Επιστρέφοντας βρήκα ένα γαϊδούρι κοράκι να κάθεται πάνω του και να το απολαμβάνει. Αντιλαμβάνεσαι πως ένιωθα αρκετά φιλότιμη εκείνη την ώρα και έκατσα σε μια άλφα απόσταση να το χαζεύω για 1-2 λεπτά αντί να επιστρέψω γρήγορα και να το διώξω κακήν κακώς.

Χάζεψα τον κόσμο, διάβασα το βιβλίο μου, πέρασαν 1-2 ώρες, άντε, ώρα να πηγαίνω. Δεν υπήρχε περίπτωση! Προηγουμένως ανέφερα πως το άγχος μου ήταν 4. Αυτό βγαίνει από το φαινομενικό μου άγχος που ήταν 2, και το πραγματικό μου άγχος που ήταν 6 (αλλά καλά κρυμένο - ακόμα κι από μένα).  Αυτό συν οι ελάχιστες ώρες ανήσυχου ύπνου που έκανα την προηγούμενη νύχτα, συν η ζέστη,  έκαναν την κόπωση να βγαίνει από μέσα μου ωσάν το συντριβάνι, και με βίδωσαν στην καρέκλα του coffeehouse μη αφήνοντας με να πάω να εξερευνήσω περεταίρω την πόλη. Δε βαριέσαι. Αν τελικά με προσλάβουν επίσημα, θα έχω χρόνια στη διάθεσή μου να την μάθω...!

Νεότερα σύντομα!

Κατ’αρχήν να σας συστήσω! Η μία είναι η Μαγκάιβερ, η δεύτερη είναι η Πράκτωρ, και η τρίτη είναι η υποφαινόμενη. Το σπίτι δεν ανήκει σε καμία από τις τρεις. Ανήκει σε ένα ζευγάρι, φίλους της Πράκτωρ, αγνώστους στις άλλες δύο, που ανέμελα παραθερίζουν ενώ οι τρεις μας να κάνουμε κατάχρηση της φιλοξενίας τους. Γιατί; Επειδή καμία εκ των τριών δεν έχει ευρύχωρο σπίτι στο κέντρο της Στοκχόλμης το οποίο να προσφέρεται για τον σκοπό του pyjama party, το οποίο αποτελείται από 2 σκέλη: 1. Καλλωπισμούς και 2. Sleep over. Η τελευταία φορά που και οι τρεις βρεθήκαμε με άλλες γυναίκες δια τον σκοπό αυτόν ήταν στην αρχαιότητα, δηλαδή το δύο χιλιάδες τίποτα. Αυτό, για τον γυναικείο καλλωπισμό, είναι αρχαιότητα.

Μην βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα. Η συνέχεια της ανάρτησης δεν είναι γεναιτζίσιμη όπως ο σκοπός μας. Περιέχει πολλές ανατροπές και διαθέτει επιμορφωτικό χαρακτήρα.

Το ζευγάρι που έχει το διαμέρισμα, έχει προσφάτως ανακαινίσει την κουζίνα του. Αυτό κρατήστε το γιατί θα το ξαναβρούμε μπροστά μας σύντομα.

Είναι περίπου 8 το βράδυ, έχουμε ήδη ξεκωλωθεί από μια γεμάτη μέρα, έχουμε εφοδιαστεί με τα απαραίτητα (βαφές, νυχοκόπτες, ψαλιδάκια, λίμες, foot scrub, foot cream, μανό βάση, μανό μέση, μανό κάλυψη (σάντουιτς μανό), πίλινγκ, μάσκες, κρέμες, τσιμπίδες, ψαλίδια κουρέματος (!), χυμούς, γαριδάκια, τσιγάρα, ρούμι, και μπόλικη μαλακία), βγάζουμε ρούχα, βάζουμε πιτζάμες, και είμαστε έτοιμες για δράση!

Ξεκινάμε από το βάψιμο μαλλιών της Μαγκάιβερ, το οποίο είχα αναλάβει εγώ. Προνοητική καθώς είμαι λοιπόν, ζητάω από την Πράκτωρ όπως βρει το ασημόχαρτο για να το τοποθετήσω κάτω από τα βαφικά, για να μην κάνω κώλο την επιφάνεια στην οποία θα τα ακουμπάω. Ανυπόμονη καθώς είμαι επίσης, αποφασίζω μέχρι η Πράκτωρ να μου βρει το ασημόχαρτο, να αδειάσω την υγρή βαφή χρώματος κόκκινου μέσα στο μπουκαλάκι με το υγρό οξυζενέ. Χύνεται όλη μέσα κανονικά, ακουμπάω το μπουκαλάκι με το μίγμα στο καινούριο ξύλινο τραπέζι κουζίνας, και κλείνω το δοχείο της βαφής με σκοπό να το πετάξω. Ατσούμπαλη καθώς είμαι, ω! τι έκπληξη!, πισκαλιώ [= δίνω αλλά στο πιο παραστατικό] μια στο μπουκαλάκι, και πάρ’το μίγμα να κάνει 2 ωραιότατες λιμνούλες πάνω στο καινούριο ξύλινο τραπέζι.

CODE RED! CODE RED! ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ! ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ!

Σε χρόνο ντε τε εμφανίζονται χαρτιά και πετσιά και οι λιμνούλες γίνονται αποτύπωμα πάνω στα προαναφερθέντα καθαριστικά είδη.

(Τα νύχια που βλέπετε στη φώτο είναι πριν το μανικιούρ)

Το αποτέλεσμα ήταν δύο πανέμορφες κόκκινες τάτσες πάνω στο ολοκαίνουργιο ξύλινο τραπέζι. Κρύος ιδρώτας έλουσε το τρίο κατάρα. Χαμηλότερη ήταν η θερμοκρασία του ιδρώτα της Πράκτωρ η οποία είναι φίλη με την προνοητική, κάθετος ανυπόμονη, κάθετος ατσούμπαλη (κάθετος πανέμορφη, κάθετος πολυτάλαντη) υποφαινόμενη, και παράλληλα φίλη με το άτυχο ζευγάρι.

Psychia: Τι κάνουμε τώρα;

Πράκτωρ: Λεμόνι!! Το λεμόνι καθαρίζει τα πάντα! Έχουμε λεμόνι;

Μαγκάιβερ: Ναι, έχουμε! (Εμφανίζει με περίσσια περηφάνια και ελπίδα λεμονόζουμο από το ψυγείο)

Psychia: Είσαστε σίγουρες ότι το λεμόνι θα τα καθαρίσει; Μήπως γαμηθεί περεταίρω η υπόθεση τραπέζι;

Μαγκάιβερ: Έχει δίκαιο. Το λεμόνι είναι οξύ. Θα φάει το ξύλο.

Πράκτωρ: Ωραία! Και τι κάνουμε; (Ενώ ήδη τρίβει με μανία το τραπέζι με το σαπουνισμένο σφουγγάρι)

Μαγκάιβερ: Τι κάνουμε για να φύγει το κρασί (??) από τα ρούχα…; ΓΑΛΑ!

Psychia: ΓΑΛΑ!!!

Πράκτωρ: ΓΑΛΑ! Καταπληκτική ιδέα!

Χύνουμε λοιπόν γαλατάκι πάνω στις τάτσες και η Πράκτωρ το τρίβει με το σφουγγάρι πάνω τους και πάλι μετά μανίας. Σκουπίζουμε. Μπα, οι τάτσες είναι ακόμα εκεί.

Psychia: Ίσως αν το αφήναμε να το πιει…

Μαγκάιβερ: Ναι, σωστά! Θα χύσουμε το γάλα και θα το αφήσουμε να απορροφηθεί για να σπάσει το κόκκινο.

Πράκτωρ: Ήθελες μου και κόκκινο! Εν μας εκάνεν μια κοκκινομάλλα μες το σπίτι! (Εγώ είμαι αυτή. Το είπε λες και ήμουν ξανθιά. Υπό κανονικές συνθήκες είμαι καστανόξανθη, οπότε δεν παραπονέθηκα.)

Έτσι λοιπόν και κάνουμε.

(Τώρα πρόσεξα πως είχε και μια μικρή τατσούλα στο πλάι του τραπεζιού. Επειδή λοιπόν φωτογραφίες από τις αυθεντικές μεγάλες τάτσες δεν έχω, φανταστείτε την μικρή στο πλάι επί 20 και στις 2 περιπτώσεις.)

Πράκτωρ: Τώρα τι κάνουμε;

Psychia: Τώρα πάμε στο μπαλκόνι να κάνουμε ένα τσιγάρο να ηρεμήσουμε και να αφήσουμε το γάλα να κάνει τη δουλειά του.

Δεν χρειάστηκε δεύτερη κουβέντα. Εντός τριών δευτερολέπτων βρισκόμασταν και οι τρεις στο μπαλκόνι.

Πράκτωρ: Ρε σεις φαίνονται πολύ…

Psychia: Μην ξεχνάς πως έχουμε και τα 23 φώτα της περιοχής αναμμένα. Είναι δυνατόν τα παιδιά να ανάψουν και τα 23 ταυτόχρονα;

Πράκτωρ: (Με περίσσιο ενθουσιασμό) ΟΧΙ! Δεν είναι!! Τα παιδιά ζουν στο σκοτάδι!

Psychia: Έχουν και μυωπία;

Πράκτωρ: (Έτοιμη να κατουρήσει πάνω της) ΝΑΙ!!! ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ!!!

(Τι χαρά!)

Μαγκάιβερ: Ε είδες;;; Τότε μην ανησυχείς! Μετά την δράση του γάλατος δεν θα μπορέσουν να διακρίνουν τίποτα!

Psychia: Και τυφλοί και ζουν στο σκοτάδι. Νυχτερίδες είναι;

Πράκτωρ: Εσείς έχετε μυωπία;

Psychia: Εγώ όχι.

Μαγκάιβερ: Ούτε εγώ.

Πράκτωρ: Ούτε εγώ!

Psychia: Άρα εμείς που βλέπουμε τις τάτσες είμαστε σε πλεονεκτική θέση!

Πρώτη φορά μου συμβαίνει μια ομάδα τριών τυχαίων ατόμων να έχουν άριστη όραση!

Πίσω στην κουζίνα. Σκουπίζουμε το γάλα και έχουμε δύο νέες πληροφορίες: 1. Το γάλα όντως εξασθενεί τις τάτσες κόκκινης βαφής και 2. Το οξυζενέ σε συνδυασμό με το μανιακό τρίψιμο σαπουνιού με σφουγγάρι κάνουν το ξύλο να… χάνει το χρώμα του. Είμαστε τώρα εκ νέου αντιμέτωπες με το ξασπρισμένο ξύλο του ολοκαίνουριου ξύλινου τραπεζιού.

Πράκτωρ: Ε αυτό δεν γίνεται να μην το προσέξουν!!!

Μαγκάιβερ: Όντως… βγάζει μάτι.

Psychia: Ακόμα και ημίτυφλο.

Πράκτωρ: Τι κάνουμε τώρα;

Μαγκάιβερ: ΛΑΔΙ!!

Psychia: ΛΑΔΙ!!

Πράκτωρ: Ναι λάδι! Καταπληκτική ιδέα!

(Καταλάβατε τώρα γιατί την Μαγκάιβερ την λέμε Μαγκάιβερ.)

Πράκτωρ: Τι λάδι;

Μαγκάιβερ: Μα ελαιόλαδο φυσικά!

Psychia: Ναι, φυσικά. Είναι και χαμηλό σε χοληστερόλη…

Πράκτωρ: Και τι θα κάνουμε; Θα χύσουμε το λάδι πάνω στο τραπέζι;;;;

Μαγκάιβερ: Όχι φυσικά! Θα το βάλουμε πάνω σε cotton pads, τα βαμβακάκια που ξεβγάζουμε το μέικ απ, που ξεβάφουμε τα νύχια… και θα το περάσουμε με απαλές κυκλικές κινήσεις στην ξασπρισμένη περιοχή.

Έτσι κι έγινε.

(ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ)

Περνώντας το λάδι μάθαμε άλλες δύο πληροφορίες. 1. Κανένα προϊόν δεν έχει μόνο μία χρήση (το ελαιόλαδο ας πούμε επαναφέρει το ξασπρισμένο ξύλο στην αυθεντική του κατάσταση) και 2. Η Μαγκάιβερ είναι ειδική στο damage control (Κι εγώ στο το damage σκέτο).

Η υπόλοιπη νύχτα κύλισε σχετικά αναίμακτα και δημιουργικά. Κάναμε τελικά τη βαφή, κάναμε πεντικιούρ και μανικιούρ, κι εγώ πρόσφερα στην Πράκτωρ τη νέα της κόμη την οποία ακόμα δεν πιστεύω πως 1. Με άφησε να κάνω και 2. Πως έκανα εγώ. Το σχετικά αναίμακτα έχει να κάνει με τις δύο μικρές τομές που άφησε το ψαλίδι στα δαχτυλάκια μου.

(Το μαλλί είχε το διπλάσιο μάκρος πριν το chop chop.)

Αν δεν πετύχουμε ως γιατροί η Πράκτωρ θα γίνει αισθητικός (είναι καταπληκτική στο μανικιούρ-πεντικιούρ), εγώ κομμώτρια (προφανώς) και η Μαγκάιβερ (που δεν είναι γιατρός – εξού κι έχει σώας τας φρένας) ο σικλέρης μας. «Μαγκάιβερ το μαλλί αυτής της πελάτισσας αντί για καφέ μου βγήκε ροζ! Τώρα τι κάνω;;;». «Μαγκάιβερ αντί να της κόψω το νύχι της έκοψα το δάχτυλο!! Τώρα τι κάνω;;;»

Γεναίτζιες μάνα μου! Γεναίτζιες!

Ο Nokia ο 1^ος λοιπόν ενθρονίστηκε σε μια περίοδο κατοχής και εμφύλιου πολέμου, κι αυτό προσφέρει σε μας σήμερα μία μέρα off και – αφού φέτος έπεσε Παρασκευή – την ευκαιρία να περάσεις ένα long weekend, ένα ππου-σσου-κκου που λένε και τα στρατευμένα νιάτα, παριστάνοντας τον τουρίστα σε μία πόλη που πρόσφατα μετακόμισες και είναι η πρώτη φορά που έχεις την ευκαιρία για να κάνεις πράγματα που δεν έκανες όσο ήσουν Βουδαπέστη. Βλέπε, boat tour, museum tour, amusement parks and events tour, not living in the city for more than 2 years tour. Προϋπόθεση για να τα απολαύσω, όλα αυτά τα τούρια χρειαζόταν να είναι αυτόνομα και αυτοδίδακτα. Τα οργανωμένα γκρουπ με αγχώνουν. Δεν έχουν πλάκα, δεν έχουν σασπένς, δεν έχουν περιπέτεια. Έχουν σοβαρότητα, έχουν ασιάτες, έχουν ξεναγό, έχουν και έναν τύπο που έχει απορίες πάντα και για τα πάντα.

Ο Ιούνης προσφέρεται απλόχερα για τουριστική εξερεύνηση και στις δύο αυτές πόλεις, μα ενώ τους Ιούνηδες 2002-2007 ο καλός θεούλης μου έστελνε εξεταστικές και εξετάσεις, τον Ιούνη του 2008 ο καλός θεούλης μου έστειλε χρόνο, ρευστό, και καλή παρέα για τουρισμό στη Στοκχόλμη!

Εθνική Εορτή

Στην αυλή του Παλατιού πραγματοποιήθηκε εορταστική εκδήλωση στην οποία παραμείναμε μόλις πέντε λεπτά γιατί 1^ον δεν βλέπαμε και 2^ον οι τύποι με τις φορεσιές παρελαύναν πέντε μίλια δέκα ώρες οπότε μέχρι να φτάναν κοντά μας θα είχε νυχτώσει, δηλαδή, θα είχε γίνει Οκτώβρης.

Η Στοκχόλμη είχε ντυθεί ΑΕΛ.

Το Παλάτι είχε ντυθεί ΑΕΛ.

ΑΕΛ μπαλόνια με φόντο το Εθνικό Μουσείο.

Γέμισε ο ουρανός ΑΕΛ (εκείνες οι τελείτσες που μοιάζουν με τσιλλαρκές).

Boat Tour

Από τα 5-6 διαφορετικά boat tours που προσφέρονται, διαλέξαμε το open top, hop on – hop off boat tour. Προτιμήσαμε αυτό γιατί 1^ον δεν έτρεχε σαν το παλαβό, 2^ον ήταν ανοιχτό και μπορούσες να νιώσεις τον αέρα της θάλασσας και, 3^ον λειτουργούσε σαν μέσον συγκοινωνίας: Το εισιτήριο σου ίσχυε για 24 ώρες, πέρναγε από τις στάσεις του κάθε μισή ώρα από το πρωί μέχρι τις 4 το απόγευμα. Plus, λόγω του ότι ήταν ανοιχτό και ο ήλιος έκαιγε, μαύριζες.

Ανεβήκαμε λοιπόν σε αυτό,

και κάναμε αυτή τη διαδρομή.

Μουσεία

Με την ευκαιρία αυτής της διαδρομής, πήγαμε στο Μουσείο Vasa στο οποίο βρίσκεις οτιδήποτε σχετικό με το πλοίο Vasa, και το ίδιο το πλοίο Vasa, ένα από τα μεγαλύτερα ξύλινα πλοία όλων των εποχών. Η ιστορία λέει πως το πλοίο ήταν πολεμικό και χτιζόταν μεταξύ των 1626-28. Αναμένετο να κάνει μεγάλο μπαμ. Παρόλα αυτά ξεκινάει το πρώτο του ταξίδι και πριν συμπληρώσει ένα ναυτικό μίλι (2 χλμ), γέρνει και μπλουμ, βυθίζεται. Αυτό αποδεικνύει πως ο Τιτανικός ήταν μια εκμοντερνισμένη απομίμηση.

Στην πραγματικότητα αρχικά προοριζόταν για μικρότερου μεγέθους από το τελικό των 69 x 52.5 x 11.7 μέτρων, οπότε η βάση του ήταν δυσανάλογα μικρότερη από το από πάνω του. Όμως ο τότε βασιλιάς Gustavus Adolphus διέταξε την αυτόματη μεγέθυνση του για να δειχτεί στους εχθρούς πως το είχε μεγαλύτερο.

Όταν το 1628 το πλοίο ετοιμαζόταν για το 1^ο του ταξίδι, παρατηρήθηκε από τους ειδικούς υπεύθυνους πως υπάρχει ένα θεματάκι όσον αφορά την λειτουργικότητα του πλοίου, όμως ο άπληστος βασιλιάς ήθελε να την κάνει το Vasa εδώ και τώρα για τον Πόλεμο των Τριάντα Χρόνων. Οπότε την έκανε και πήγε το πολύ μέχρι πιο κάτω και εντελώς από κάτω. Έκανε παρέα με τα ψάρια για 3 αιώνες μέχρι που ρυμουλκήθηκε στην επιφάνεια μέσα στην 10ετία του 50.

Δυστυχώς οι φωτογραφίες που βγάλαμε δεν ήταν καλές οπότε ανεβάζω μία κλεμμένη.

Πήγαμε επίσης στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης. Αυτά παθαίνω όταν κάνω παρέα με καλλιτέχνες. Ξόδεψα πολλή φαιά ουσία προσπαθώντας να συλλάβω τι θέλαν να πουν πολλοί από τους ποιητές. Είχε ας πούμε ένα έκθεμα το οποίο ήταν μια πολυθρόνα με διάφανο κώλο και από κάτω να δείχνει προς τα πάνω μια τηλεόραση τσέπης. Το έκθεμα ονομάζεται «TV Chair». Κοινώς, χεστήκαμε.

Είχα την τιμή όμως να απολαύσω το αυθεντικό, πασίγνωστο αριστούργημα του Marcel Duchamp στις αρχές του 20^ου αιώνα, «The Fountain» ή αλλιώς «Η Χέστρα»:

Μια άλλη μέρα πήγαμε στο Μουσείο Εθνικής Ιστορίας. Αυτό μπορώ να πω πως πραγματικά το απόλαυσα.

Προϊστορική εποχή (12,000 πχ – 1,050 μχ):

Διάβαζες την ιστορία συγκεκριμένων σκελετών που ζούσαν τότε και αντιλαμβανόσουνα πόσο προχωρημένοι πρακτικά ήταν οι άνθρωποι τότε για την εποχή τους, και πόσο προχωρημένοι εγκληματολογικά είναι οι άνθρωποι που τα συμπεράναν όλα αυτά σήμερα. Και ότι από το 12 000 πχ μέχρι σήμερα, δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράματα, πέραν του Μπους και του Ίντερνετ.

Εποχή των Vikings (800 – 1050):

Οι Σουηδοί ήταν οι έμποροι Vikings, όχι οι τρομοκράτες Vikings. Ήταν δηλαδή, οι φλώροι Vikings. Αντίθετα με τους Δανούς και Φιλανδούς Vikings που πηγαίναν νοτιοδυτικά στην Ευρώπη και Αγγλία για να βιάσουν, να σφάξουν και να κάνουν την ξένη γη δικιά τους, οι Σουηδοί Vikings πήγαιναν ανατολικά προς Ρωσσία μεριά και φτάναν έως και το Βυζάντιο, για να ανταλλάξουν κουζούθκια. Μάλιστα φημολογείται σε ένα χρονικό του 12^ου αιώνα πως δεν αποκλείεται η Ρωσσία να πήρε το όνομα της από έναν Σουηδό Viking, τον Ruser.

Ακόμα βλέπουμε πως οι Vikings χρησιμοποιήθηκαν από τη Ναζιστική προπαγάνδα όταν η Νορβηγία και η Δανία ήταν υπό γερμανική κατοχή μεταξύ 1940 και 1945.

Μεσαίωνας (1050 – 1530):

Μία εποχή που εγώ ονομάζω ο μονόφθαλμος στους τυφλούς. Υπέροχα έπιπλα και εκκλησιαστικά γλυπτά, σε μια εποχή όπου ο φανατισμός ξεπερνούσε κάθε όριο λογικής και έμπαινε καθαρά στην ζώνη της παράνοιας. Ενώ οι άνθρωποι αναπτύχθηκαν στις (ανδροκρατούμενες) τέχνες, παράκμασαν πνευματικά καίγοντας τις μάγισσες.

Η Χρυσή Εποχή:

Σμαράγδια και ρουμπίνια... κι άλλα πολύτιμα πετράδια διακοσμούν καταπληκτικά χειροποίητα χρυσά κοσμήματα. Αναρωτιόμουν αν τα πουλάνε. Τι κι αν ένα περιδέραιο ζυγίζει 4 κιλά; Θα καμπούριαζα λίγο περισσότερο αλλά θα ήμουν ο βασιλιάς! Αυτό πρέπει να εννοούν όταν λένε πως ο βασιλιάς είχε το βάρος του κόσμου στο λαιμό του.

Σκηνές από Στοκχόλμη

Χωρίς λόγια.

Τη δροσιά της να'χεις!

]]> http://psychia.wordpress.com/?p=284 Sun, 25 May 2008 18:58:26 +0000 psychia http://psychia.wordpress.com/?p=284 Οι συμμαχίες του ανατολικού μπλοκ επί τέλους απέφεραν καρπούς και του χρόνου θα απολαύσουμε (ελπίζουμε) την Γιουροβίζιον στην Μόσχα.

Και ερωτώ: Ποιος ο λόγος για το πρώτο συνθετικό Γιούρο (Euro) στην Γιουροβίζιον; Last time I checked η Μόσχα ήταν πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ευρώπη. Θα μου πεις το ίδιο και το Ισραήλ αν εξαιρέσεις το ότι πρόσφατα μπήκε η Κύπρος στην ΕΕ και θεωρητικά μειώθηκε η απόσταση του κράτους των Ομβριών (δικό μου παρατσούκλι των Εβραίων) από την κοντινότερη χώρα μέλος.

Προτείνω λοιπόν ένα εκ των πάρα κάτω:

1. Από του χρόνου να ψηφίζουν μόνο οι χώρες που λαμβάνουν μέρος στον τελικό (δηλαδή οι 25) και όχι και οι 834 που συμμετείχαν στους ημιτελικούς. Το πόιντ ήταν να σπάσουν οι συμμαχίες! Εσύ είδες να έσπασε τίποτα άλλο εκτός από το τραπέζι της Ευδοκίας στην μεταφορά του πίσω στο νησί; (Δεν μπορούσαν να το αφήσουν πίσω γιατί ήταν ακριβό κατασκεύασμα, έτσι το (ξανα)κάναν φορτωτική. But – more – shit happens, ie. Accidents.)
2. Από του χρόνου να αποκτήσουν δικαίωμα συμμετοχής το Μαρόκο, η Αλγερία, η Τυνησία, η Λιβύη, η Αίγυπτος, η Συρία, η Ιορδανία και γενικά όσοι πιστοί προσέλθετε.
3. Από του χρόνου να αποκλειστούν όλες οι χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ. Να εξαιρεθεί η Ουκρανία μόνο εάν συμφωνήσει να στέλνει κάθε χρόνο την Άνι.
4. Από του χρόνου να αποκλειστεί η Ρωσία. Ότι παπαριά και να στείλει πάντα είναι φαβορί και αυτό χαλά τις ισορροπίες. Φέτος ανακάλυψε ότι το μυστικό για την πρώτη θέση είναι να προσθέσει στην παπαριά έναν παγκόσμιο πρωταθλητή του πάγου. Επειδή απ’αυτούς κι απ’αυτές κατέχει εκατομμύρια, εκφράζονται φόβοι πως δεν θα ξαναδεί καμία άλλη χώρα την πρωτιά στον αιώνα τον άπαντα.
5. Αν δεν γίνει ένα εκ των άνωθεν, από του χρόνου όλες οι χώρες εκτός ανατολικού μπλοκ να αρνηθούν να συμμετάσχουν. Ξέρω πως θα’ναι μέγας άθλος για Ελλάδα και Κύπρο να απαρνηθούν συνειδητά μια τέτοια συμμετοχή, όμως το ελληνικό έθνος στα δύσκολα φαίνεται!

Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά να, αν δεν ήταν όλοι αυτοί οι ρωσσοαπόγονοι, το Καλομοιράκι θα ξανάφερνε την Γιουροβίζιον στην Ελλάδα! Και όλο και κάποιον παίδαρο (βλ. Ρουβά) θα ξαναβάζανε να παρουσιάσει. Και θα ερχότανε και σαν guest star ο Θοδωράκης (Μπρέκοβιτς και μαλακίες). Από την άλλη καλύτερα που δεν κέρδισε γιατί θα μας να πρήζανε όλο το καλοκαίρι στα clubs, cafes, bars κτλ με το Secret Combination. Τώρα που δεν κέρδισε το τραγούδι, υπάρχει πια λόγος να τον κρατάνε μυστικό (τον συνδυασμό); Δεν μας τον λένε γιατί θα με φάει η περιέργεια;

Είμαι τόσο απογοητευμένη από την φετινή κατάληξη που ούτε τις πέντε αυτόματες φιναλίστ (Μ. Βρετανία, Ισπανία, Γερμανία, Γαλλία, Σερβία) δεν έχω κουράγιο να σχολιάσω. Άσε που έπεσα εντελώς έξω στις προβλέψεις μου. Θα μου πεις, αν ακολουθούνταν τα δικά μου γούστα, η Γιουροβίζιον θα ήταν κάτι το αξιοθαύμαστο, το μοναδικό, το ανεπανάληπτο, το φαντασμαγορικό, από την αρχή μέχρι το τέλος. Αλλά δεν ακολουθούνται.

Μετά την φετινή ψυχρολουσία σκέφτομαι σοβαρά να παραιτηθώ από την ετήσια ανταπόκριση του θεσμού αυτού. Επίσης σκέφτομαι να γίνω τραγουδίστρια στην Χονολουλού και να φοράω πολύχρωμα κολιέ και λουλούδια στο κεφάλι, αλλά δεν θα το κάνω.

Γενικά Σχόλια

Α. Η σκηνοθεσία ήταν καλύτερη, το οποίο μπορεί να σημαίνει ένα εκ των τριών πάρα κάτω:

1. Απείλησαν τον προχθεσινό σκηνοθέτη πως θα τον απολύσουν αν δεν κόψει την κόκα.

2. Ο προχθεσινός σκηνοθέτης έκοψε την κόκα από μόνος του.

3. Απολύσαν τον προχθεσινό σκηνοθέτη και πήραν άλλον που δεν παίρνει κόκα.

Β. Ακούστηκαν πολύ καλύτερα τραγούδια εν συγκρίσει με τον 1^ο ημιτελικό.

Γ. Ακούστηκαν και πολύ μεγαλύτερες παπαριές εν συγκρίσει με τον 1^ο ημιτελικό.

Δ. Η ψηφοφορία ήταν πολύ άδικη και όχι (μόνο) εις βάρος της Κύπρου. Εφόσον πέρασαν τραγούδια σαν αυτό της Αλβανίας, της Λετονιάς και της Πορτογαλίας, θα έπρεπε να είχε περάσει και αυτό της Βουλγαρίας.

Ε. Καταντήσαν αηδία όλα τα πάρα κάτω:

1. Ασημί ρούχα. Εγώ επειδή δεν έχω, σήμερα τυλίχτηκα το αλουμινόχαρτο.

2. Μπαλάντα και ξερό ψωμί. Ελπίζω φέτος να κερδίσει καμιά ροκιά τουλάχιστον του χρόνου αντί να νανουριζόμαστε, να κάνουμε head banging.

3. Metrosexual άντρες. Τα εφαρμοστά παντελόνια, οι κοντές μπλουζίτσες, τα βγαλμένα φρύδια, η περιποιημένη φράντζα σε «άντρα» προσωπικά μου προκαλούν μεγαλύτερη αναγούλα παρά ο προχθεσινός σκηνοθέτης!

4. Ποσότητα ρουχισμού. Κάθε χρόνο και μικρότερη. Κάποιος να σβήσει την θέρμανση διότι οι κορούδες πυρώνουν.

Συγκεκριμένα Σχόλια

Τα τραγούδια που περάσαν στον τελικό είναι αυτά που έχουν αστεράκι.

1. ICELAND – Euroband – This is My Life *

Ένα από τα πιο φλώρικα trance κομμάτια ever. Το ότι πέρασε στον τελικό αποδεικνύει πόσο άδικος ήταν πέρσι ο ημιτελικός στον οποίο κόπηκε η Ευριδίκη (που πρώτη φορά στην ιστορία της λάμβανε μέρος στον διαγωνισμό με τραγούδι που άξιζε τον κόπο – έστω και στα γαλλικά).

2. SWEDEN – Charlotte Perrelli – Hero *

Ήταν πολύ scary το θέαμα στην αρχή του τραγουδιού. Η Charlotte εμφανίζεται με γκρίζο δέρμα. Αυτό σε συνδιασμό με το ασημί της φόρεμα σε κόνσεπτ βροχής και την σκατόφατσα της, μπορούν άνετα να προκαλέσουν εφιάλτες. Μετά από λίγο αλλάζει ο φωτισμός και η Charlotte αποκτά το χρώμα φυσιολογικού ανθρώπου. Τόσες ωραίες Σουηδέζες, ίshια το στοιshειόν του λάκκου (από τον λαιμό και πάνω) εστείλαν. Το τραγούδι (μια μετριότης), είναι ένα από τα καλύτερα που ακουστήκαν φέτος. Με άλλα λόγια, να την βράσω φέτος την Γιουροβίζιον.

3. TURKEY - Mor ve Ötesi – Deli *

Τουρκική ροκιά. No τσιφτετέλ φέτος. Ο τραγουδιστής είναι ίσως ο ωραιότερος άντρας που εμφανίστηκε φέτος στον διαγωνισμό. Με άλλα λόγια, πολύ στεγνό το μαγαζί. Κατά τ’άλλα, τι σόι ροκάς είσαι; Το φρύδι σου και το ντύσιμο σου είναι πιο περιποιημένο από το δικό μου! Προτείνω τουλάχιστον να το γυρίσεις στο Emo αν θες να έχεις κάποια υπόσταση.

4. UKRAINE – Ani Lorak – Shady Lady *

Smoking hot!!! Ani μου για σένα γίνομαι λεσβία!!!

Επί τέλους να και ένα τραγούδι που προσθέτει το Vision στο Eurovision. Δεν μιλάω μόνο για την πιο σέξι γκόμενα που είδα τα τελευταία χρόνια, μιλάω για ολόκληρη την σκηνική παρουσία. Δεν είναι τυχαίο πως η χορογραφία είναι του Φωκά Ευαγγελινού. Κάποιος έπρεπε να εκμεταλλευτεί και φέτος το ταλέντο του. Ιδίως η ιστορία με τις σκοτεινές ντουλάπες που άναβαν τα φώτα και έβλεπες τα γκομενάκια να κάνουν τις φιγούρες τους στην αρχή, ήταν όλα τα λεφτά! Παρακολουθήστε (και μην ξεχνάτε να αναπνέετε):

Πω, πω, πω, αναστατώθηκα νυχτιάτικα!

5. LITHUANIA - Jeronimas Milius – Nomads in the Night

Να και ο πιο αδηκιμένος τραγουδιστής! Εν κανεί που το τραγούδι του είναι για τα σκουπίδια, εν κανεί που ο ίδιος είναι χάλιας, εν κανεί που έχει το πιο χάλια ντύσιμο (δερμάτινο κολάν, άσπρο αέρινο πουκάμισο), εν κανεί που έχει χοντροφωνάρα, εμφανίζεται κι από πάνω αμέσως μετά την Άνι.

Άτε φιλούιν μου, σκάσε, μεταβολή και σπίτι σου.

6. ALBANIA – Olta Boka - Zemrën E Lamë Peng *

Το ότι πέρασε αυτό το αδιάφορο τραγούδι, το οποίο τραγουδά μια αδιάφορη γκόμενα με αδιάφορη φωνή, η οποία φοράει μια κάπα (superhero) και έχει την (αγύμναστη) κοιλιά της σε κοινή θέα, σηκώνει μήνυση και αποχή από τους δέκτες σας.

Σε αυτό το σημείο της τηλεθέασης η υποφαινόμενη φώναζε αλαλιασμένη «ΚΑΝΕΙ ΜΠΑΛΑΝΤΕΕΕΕΕΕΕΣ!!!! ΣΚΑΣΤΕΕΕΕ!!!!». Οι μπαλάντες της Γιουροβίζιον αντί να με ηρεμούν με εκνευρίζουν. Σόρρυ.

7. SWITZERLAND - Paolo Meneguzzi - Era Stupendo

Ο Ελβετός ακολουθεί το παράδειγμα της Κύπριας Ευριδίκης που τραγούδησε πέρσι στα γαλλικά, και τραγουδά στα Ιταλικά. Παρακαλώ να κοπεί. Ευχαριστώ.

Οι γκόμενες που συνοδεύουν τον κλαμένο Ιταλομιλούμενο μετροσέξουαλ τραγουδιστή, προτού εμφανιστούν στη σκηνή, στάθηκαν σειρά και βάλαν τα βρεγμένα δάχτυλα τους μέσα σε μια πρίζα, γιατί αλλιώς δεν μπορούσε να πετύχει η κόμμωση.

Άσχετο, αλλά η κοκκινομάλλα δεν μοιάζει λίγο στην Ειρήνη Χαραλαμπίδου; Μπρρρ!

Αχ, επί τέλους τέλειωσε κι αυτό. Τι; Gracie?? Ciao?? Μας έπεισες! Το’χεις το Ιταλικό και είσαι και Stupendo!

8. CZECH REPUBLIC - Tereza Kerndlová – Have Some Fun

Κάποιος με υπομονή (όχι εγώ δηλαδή) να εξηγήσει στους Τσέχους πως άλλο Γιουροβίζιον, και άλλο τσόντα.

Και επί τέλους με αυτό το ασημί! Λουλουπίζουν τα ματούθκια μου!

Το τραγούδι ξεκινώντας θυμίζει κάτι σε αραβικό, μετά εμφανίζεται ένας Dj, και καταλήγει pop με αγγλικό (ο θεός να τον κάνει) στοίχο. Που τα μούνναρα στα πούτταρα.

Η φίλτατη Τερέζα ήταν τόσο παράφωνη που αναγκάστηκα να καθαρίσω τα αυτιά μου για να σιγουρευτώ πως ακούω καλά. Ειδικά στο ρεφρέν ακουγόταν σαν το κασετόφωνο που μασά την κασέτα.

9. BELARUS - Ruslan Alehno - Hasta La Vista

Hasta La Vista,

Baby

I’m gonna miss you,

Maybe.

Ίντα maybe τζαι πελλάρες ολάν?? Για να μου γράψεις τραγούδι ΣΙΟΥΡΑ εννά με πεθυμήσεις και ασ’τα αυτά!

Fuckin’ metrosexual.

10. LATVIA – Pirates of the Sea – Wolves of the Sea *

Εshιέ....βερεβε νανάβαραβαστρον τζαι βερεβέ μιτσίν.

Ο λόγος που τραγουδώ το εσιέβερεβε είναι για να μεν πω “εshιέξιξι, πως στο γαμοshιστάν επεράσαν τούτοι;”.

Επηρεασμένοι λοιπόν οι Λετονοί από τους Πειρατές της Καραϊβικής, είπαν να ξεφτυλίσουν όσο πιο πολύ γίνεται τον θεσμό της Γιουροβίζιον και τοιουτοτρόπως περάσανε στον τελικό. Τα είδαμε όλα.

11. CROATIA - Kraljevi Ulice & 75 Cents – Romanca *

Έτσι για αλλαγή, ένα πολύ συμπαθητικό τραγουδάκι σε ρυθμό ταγκό, με guest star έναν παππούλη (μάλλον ο 75 σεντς).

Η απορία μου είναι μία: Δεν φοβηθήκαν μην κορτώσει νούρο ο παππούλης μέχρι τον διαγωνισμό και χάσουν το δικαίωμα συμμετοχής; Ή ακόμα, δεν φοβηθήκαν μην αντέξει και πάνω στη σκηνή τα τινάξει από την συγκίνηση;

Σε κάποιο σημείο ο παππούλης τα παίρνει και μας κουνάει την μαγκούρα. Φοβάμαι μην του ανέβει η πίεση και πάθει κανένα εγκεφαλικό!

Πάντως είναι ο παππούς για όλες τις δουλειές: Τραγουδάει, φωνάζει, δέρνει, και άμα λάχει κάνει και scratching! Yo, ma gramps!

12. BULGARIA - Deep Zone & Balthazar - DJ, Take Me Away

Ακόμα κλαίω (τρόπος του λέγειν) που δεν πέρασε αυτό το τραγούδι. Electro – reggae μουσική με break dancer (διαχρονικός χορός) και μια τραγουδίστρια, που μπορεί να είχε βάλει το repeat στον ένα και μοναδικό στοίχο του τραγουδιού, όμως τουλάχιστον φορούσε κόκκινο (και όχι ασημί) φόρεμα και κόκκινες ζαρτιέρες. Ου λα λα!

13. DENMARK - Simon Mathew – All Night Long *

Άλλο ένα χαριτωμένο τραγουδάκι, και έχουν επισήμως περάσει και οι πέντε σκανδιναβικές χώρες. Εκεί που θέλαμε να αποφύγουμε την κλίκα των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης, μας την φέρανε οι Σκανδιναβοί. Άντε και του χρόνου στη Στοκχόλμη (ή σε οποιαδήποτε άλλη εκτός Ρέυκιαβικ. I’ll be there)!

14. GEORGIA - Diana Gurtskaya – Peace Will Come *

Κατ’αρχήν πούλλα μου, από το στόμα σου και στου Θεού το αυτί.

Το πρόβλημα είναι πως ο θεός μάλλον δεν θα καταλάβει τι σημαίνει «πις βιλ καμ» και μπορεί να νομίσει πως εννοείς «piss will come» ή «peace will cum» ή «piss vil cum» ή κάτι παρεμφερές. Μπορεί να σε παρεξηγήσει πως είσαι βρομισμένη και να μας πελλάνει στους πολέμους πας την πίκκα.

Τα γυαλιά που φοράς για την τύφλωση μοιάζουν με φιμέ goggles της πισίνας. Επίσης αν μπορούσες να δεις τι σου φορέσανε θα παρακαλούσες να ήσουν τυφλή.

(Το ρατσιστικό θα ήταν να ‘πρόσεχα’ τα λόγια μου ακριβώς λόγω του ότι η τραγουδίστρια είναι – δυστυχώς – τυφλή. Το ότι αυτό το τραγούδι πέρασε στον τελικό ίσως να έχει να κάνει με αυτόν τον ‘ρατσισμό’. Μην μπεις στον κόπο να μου μιλήσεις για political correctness, δεν είμαστε στην Αμερική. Okay nigga?)

15. HUNGARY – Csézy – Candlelight

Ελάτε να κοιμηθούμε, στο φως των κεριών. Το μόνο που αξίζει από αυτό το τραγούδι είναι το video clip του. Πολύ ατμοσφαιρικό και πρωτότυπο. Check it out.

Μισό τραγούδι στα αγγλικά και μισό στα ουγγρικά. Στην πιο απαίσια γλώσσα του κόσμου. Μάνα μου ρε, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο την επεθύμησα. Εγώ kösszönöm szépen!

16. MALTA – Morena – Vodka

Ήρθε επισήμως η ώρα του ζουρλομανδύα. Και πολύ άργησε. Η τραγουδίστρια χτυπιόταν ασύστολα φωνάζοντας: «Nastarovia! Vodka!». What the fuck? Κάπου εδώ με έπιασε το σπαστικό γέλιο και δεν μπορούσα η καημένη να σταματήσω μέχρι που σχεδόν με πήρανε τα κλάματα. Βασικά η Γιουροβίζιον φέτος είναι κατάλληλη για να προσδιορίσεις ποιό ακριβώς είναι το όριο που ο καθείς μας παθαίνει νευρικό κλωνισμό. Το δικό μου ήταν το τραγούδι αριθμός 16 του 2^ου ημιτελικού. Τα χάπια μου!!

17. CYPRUS – Evdokia Kadi – Femme Fatale

Για ένα λόγο χαίρομαι που το τραγούδι της πατρίδας ήταν στα ελληνικά: Γιατί οι ξένοι δεν μπορούν να καταλάβουν τον πιο ηλίθιο στοίχο όλων των εποχών. Ακούνε το μπαγλαμαδάκι (που μετά μετατρέπεται σε ακορντεόν και ηλεκτρική κιθάρα - νομίζω) και κάνουν υπομονή να τελειώσει. Γιατί ακόμα και έτσι φαντάζομαι πως είναι απαράδεκτο σαν άκουσμα. Αν αφήναν το μπαγλαμαδάκι να παίζει και πέρα από την εισαγωγή, και αν η Ευδοκία αντί για σορτσάκι φορούσε κανένα βρακάκι κάτω από το απαράδεκτο της ‘φόρεμα’, μπορεί και να περνούσαμε στον τελικό.

Η Ευδοκία κατά τη γνώμη μου έχει πολύ καλή φωνή, αλλά στο live την κατέβαλε το άγχος και την πλήρωσε η ερμηνεία της. Απόδειξη η τεραστίων διαστάσεων παραφωνία στο κλείσιμο του τραγουδιού.

Επειδή όμως είμαι φαν του ρητού «αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει», ψήφησα επανειλημμένα την πατρίδα και αληθινά έλπιζα να περάσει. Εδώ περάσανε εμετοί και διάρροιες. Η δικιά μας εντερική λοίμωξη γιατί να μην περάσει;

18. F.Y.R. MACEDONIA - Tamara, Vrčak & Adrijan – Let me Love You

Παρ’ότι οι Φυρμακεδονίτες είναι οι νέοι εχθροί του έθνους, το τραγούδι τους ήταν συμπαθητικό για τα γούστα μου. Nuff said.

19. PORTUGAL - Vânia Fernandes - Senhora Do Mar (Negras Águas)

Ωχ! Μια χοντρή τραγουδίστρια! Που τραγουδάει μπαλάντα. Με τέσσερα χοτ άτομα να της κάνουν φωνητικά.

Η πλήρως αποτυχημένη προσπάθεια της Πορτογαλίας να αντιγράψει την περσινή συμμετοχή της Σερβίας, ανταμείφθηκε με μια θέση στον τελικό.

Έεεεεεελεος!!!

Πρόγνωση για τον Tελικό

Παίζεται μεταξύ Αζερμπαϊζάν, Αρμενίας, Σουηδίας και φυσικά Ουκρανίας.

May the least bad song win.

Παρακολουθήσαμε όλο αγωνία (NOT) τον 1^ο ημιτελικό της Γιουροβίζιον 2008.

Γενικά Σχόλια

1. Χάλια σκηνοθεσία. Η κάμερα στριφογύριζε σε απίστευτα γρήγορους ρυθμούς και σου προκαλούσε αναγούλα. Δεν μπόρεσα να εκτιμήσω σχεδόν καμία από τις λιγοστές χορογραφίες.
2. Χάλια τραγούδια. Ευτυχώς που επιβάλλεται να έχουν σύντομη διάρκεια. Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να περνούσαν μόνο 5 και αυτά με το ζόρι. Πως να μην περνούσε το Καλομοιράκι, αφού ανταγωνισμό δεν είχε;
3. Οι χώρες του Ανατολικού μπλοκ καλά κάνουν να τραγουδούν στη γλώσσα τους. Από του χρόνου όσοι τραγουδούν στα αγγλικά με σλαβο-ρωσσική προφορά θα στερούνται το δικαίωμα συμμετοχής στην Γιουροβίζιον, γιατί προσθέτουν στην αναγούλα που προκαλεί ο σκηνοθέτης.
4. Το ίδιο ισχύει για τους παρουσιαστές εκ Ανατολικοευρωπαϊκής καταγωγής. Προτιμότερο να μας μιλούν στα γαλλικά που το’χουν καλύτερα, κι ας μην καταλαβαίνουμε λέξη. Έτσι κι αλλιώς υπάρχει live μεταγλώττιση.
5. Στο διάλειμμα ήταν καλεσμένος ο Σέρβος τενίστας Novak Djokovic, 3^ος στην παγκόσμια κατάταξη και soon to be 1^ος. Αν κερδίσει η Κυπριακή συμμετοχή φέτος, ο Μάρκος έχει μέχρι του χρόνου να παραιτήσει να τραυματίζεται κάθε τρεις και λίγο και να αποκτήσει μονοψήφια παγκόσμια κατάταξη διότι δεν έχουμε κανέναν άλλον διάσημο να δείξουμε.
6. Εγώ ψήφισα να κερδίσει η μπάντα που φέρανε να παίξει αμέσως πριν ανακοινώσουν τα αποτελέσματα.

Συγκεκριμένα Σχόλια

Τα τραγούδια που πέρασαν στον τελικό είναι αυτά που έχουν αστεράκι.

1. MONTENEGRO - Stefan Filipović - Zauvijek Volim Te

Σε αυτό το τραγούδι ακούσαμε λέξεις όπως πούτσα, πούτι (παρατονισμένο), μπούτι, αλλά και άλλες που προστέθηκαν για παραπλάνηση του κοινού όπως σούτσα και κούτσα. Βρομισμένοι.

Άσε που η μελωδία του κάποιο άλλο γνωστό τραγούδι μου θυμίζει αλλά έχω PMS αυτή τη στιγμή και δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ.

2. ISRAEL – Boaz – The Fire in Your Eyes *

Έλπιζα πως το τραγούδι θα ήταν στα αγγλικά αλλά μάλλον ο τραγουδιστής δεν λέει το γο καθαγό, όπως άλλωστε και μια μεγάλη πλειοψηφία των συμπολιτών του, οπότε αρκέστηκαν στην γλώσσα τους. Πουστόγλωσσα. «Αχαγάχα». Η μουσική ψιλοκοντεύει σε έθνικ (όπως ψιλοκοντεύει σε ελληνικό παραδοσιακό η μουσική του Femme Fatale, αλλά το 2^ο είναι σκαλιά κατώτερο). Ο τραγουδιστής (Βόας) έχω την εντύπωση πως είναι ο υιός της Dana International (η οποία παρεμπιπτόντως είναι μία από τους συνθέτες του κομματιού). Καταπληκτική ομοιότης!

3. ESTONIA – Kreisiraadio - Leto Svet

Τρείς χοντροί μεσήλικες, τρεις σχεδόν γυμνές κορασίδες, μερικοί ήλιοι, ένα κομμάτι τούρτα, ένα λεπτό κρεμμύδι (γκέο βαγκέο)... προσπαθούσα για ώρα (όχι πολλή ευτυχώς, όση κράτησε το τραγούδι) να καταλάβω το concept. Τελικά το κατάλαβα: Χάλια τα νεύρα τους!

4. MOLDOVA - Geta Burlacu – A Century of Love

Η Γκέτα τραγουδάει στα αγγλικά με Μολδαβική προφορά. Κρατάει ένα μπουλουκάκι σε χρώμα καφέ και έχει για εφέ έναν καναπέ και έναν τρομπετίστα. Σε κάποια φάση σηκώνεται από τον καναπέ, πετάει το μπουλουκάκι στον τρομπετίστα και δίνει έμφαση στο τραγούδι της. Κάθε φορά που αντινάσσει το χέρι της (προφανώς για να δείξει την ένταση της αιώνιας αγάπης), σούζεται πέρα δώθε η μιλλούδα που έχει στη θέση του υποανάπτυκτου τρικέφαλου της. Συγγνώμη αλλά μπλιαχ.

5. SAN MARINO – Miodio – Complice

Δηλώνω άσχετη αλλά, το Σαν Μαρίνο εν χώρα??? Ο Σαν τον Μαρίνο τραγουδιστής και η μπάντα του εμφανίστηκαν σαν να βγήκαν από πασαρέλα, με μοντέρνες μαύρες κουστουμιές, και ο τραγουδιστής φορούσε και μια άσπρη γραβάτα μπημένη με ευλάβεια μέσα στο πουκάμισό του. Το μαλλί φυσικά επιμελώς ατιμέλητο. Και μια γκόμενα στα αέρινα άσπρα να κάμνει γύριλλους στους ρυθμούς της μπαλάντας. Στο τέλος του τραγουδιού, τραγουδιστής και χορεύτρια έρχονται κοντά, πολύ κοντά, αλλά δεν φιλιούνται, υπονοώντας πως τα’χουν στα ψεύτικα.

6. BELGIUM – Ishtar - O Julissi

Φλάουτο, κλαρίνο, βιολί, τσέλο, κλασική κιθάρα, οπερίστικα φωνητικά και η τραγουδίστρια ντυμένη σαν πασχαλινό αυγό. Χαρούμενη πηδηκτούλικη μουσικούλα, κατάλληλη για να παίζετε σχοινάκι. Κόνσεπτ: Η Αλίκη στην χώρα των Θαυμάτων: Περιμένοντας να εμφανιστεί ο λαγός (ο Julissi) με το ρολόι.

7. AZERBAIJAN - Elnur & Samir – Day After Day *

Έτσι για αλλαγή, πάνω που πήγαινε να με πάρει ο ύπνος και να διακόψω την ανταπόκριση, έρχεται ο Ελνούρ και ο Σαμίρ με ένα κορυφαίο τραγούδι, κορυφαία φωνητικά και πρωτοτυπία στο στιλ.

Μπράβο! Και του χρόνου στην/στο Μπακού/Μπάκου/Μπακί/Μπάκι. (Πέρκι κερδίσει στον τελικό για να μάθω πως προφέρεται η πρωτεύουσα και τίνος γένους είναι).

8. SLOVENIA - Rebeka Dremelj - Vrag Naj Vzame

Ελληνική μετάφραση: Βρακί δεν Βυζάνω. Όπως καταλαβαίνεις από τον τίτλο και όπως κατάλαβα κι εγώ από την σκηνική παρουσία, στους Σλοβένους έλειψε η έμπνευση. Η γκόμενα εμφανίζεται ντυμένη μεσαιωνικός εξωγήινος (μεσαιωνικού τύπου φόρεμα σε ασημί με γκλίτερ). Η εξωγήινα καταγωγή της εξηγεί και το σιλικονάτο βυζί αλλά και το έντονο σολάριουμ εν καιρό μεσαίωνα. Σύντομα απαλλάσσεται από την βαριά ένδυση και μας δείχνει τα μπούτια της, ντυμένη με ένα φορεματάκι τύπου Peter Pan με αστερόσκονη (αλλά δεν πετάει). Στη συνέχεια σέρνει τρεις τύπους (Transformers ήταν, Power Rangers ήταν... θα σας γελάσω) από λουριά που έχουν περασμένα στους λαιμούς τους. Είδες τι μπορεί να κάνει λίγη σιλικόνη; Και μετά αποκαλούν το τραγούδι της Κύπρου σεξιστικό!!

9. NORWAY – Maria – Hold on, Be Strong *

Παρατήρησε: Η Νορβηγίδα έχει φυσικό βυζί (ωραίο φυσικό βυζί). Δες την διαφορά (γυναίκες επί σκηνής αντί για άντρες).

Πίσω στο θέμα μας. Οι στίχοι λένε τα εξής:

I don’t wanna be lonely, I don’t wanna be by myself.

But, there is always someone to be there for you,

There is always someone who will care for you,

There is always someone who will be true, true, true (3xtrue)

Hold on (2x), Be Strong

Ένα εξαιρετικά αισιόδοξο τραγούδι, σαν αποτέλεσμα της προσπάθειας του κράτους να μειώσει τις αυτοκτονίες στη Νορβηγία η οποία έχει πήξει στην κατάθλιψη. ΗΗ

10. POLAND – Isis Gee – For Life *

Άλλη με το ψεύτικο βυζί και το κάργα σολάριουμ. Τουλάχιστον της Σλοβένας πέτυχε η πλαστική. Της Πολωνής το βυζί ξεκινάει από λίγο πιο πάνω από τον αφαλό και τελειώνει στο επίμαχο της σημείο. Φοβερή αποτυχία. Νομίζω πως τραγουδάει στα Αγγλικά. Είναι αρκετά δύσκολο να αποκρυπτογραφήσεις τις λέξεις, μια και το στόμα της είναι χαμογελαστό και fixed (πλαστικοποιημένο), έτσι κινείται μετά μεγάλης δυσκολίας. Και για να μην πει κανείς ότι κράζω ασύστολα, η ψεύτικη γκόμενα έχει αληθινή φωνάρα και είναι τρίμετρη.

Διάλειμμα: Τα βυζιά

Της Σλοβένας ----------- Της Νορβηγίδας ---------- Της Πολωνής

Συνέχεια του Προγράμματος

11. IRELAND - Dustin the Turkey - Irelande Douze Pointe

Θέλω κι εγώ να δοκιμάσω τα ναρκωτικά που παίρνουν οι Ιρλανδοί!!!

Τελευταίες πληροφορίες λένε πως υπάρχει μεγάλο εμπόριο ναρκωτικών ουσιών από την Ουκρανία προς την Ιρλανδία. Οι κακές φήμες μάλιστα θέλουν τους τραγουδιστές της φετινής συμμετοχής της Ιρλανδίας να έχουν πάρει τα ίδια ναρκωτικά που πήρε πέρσι ο Ζίμπεν Ζίμπεν Άινς Βάιν, ο περσινός τραγουδιστής της Ουκρανίας. Η διαφορά ήταν ότι η περσινή ποικιλία ήταν καλύτερη γιατί τηλεπαθητικά η επιρροή έπιανε και τους τηλεθεατές, γι’αυτό και η Ουκρανία πήρε την 2^η θέση στον τελικό, ενώ φέτος η Ιρλανδία πήρε τον πούλο στον 1^ο ημιτελικό.

Η Ιρλανδία είχε τον πιο πρωτότυπο τραγουδιστή – για παπαγάλος είχε καλή φωνή. Έχω την εντύπωση πως πρώτη φορά άκουσα γιουχαΐσματα ανάμεσα στα χειροκροτήματα στη γιουροβίζιον.