Το 1872 ένας φιλόδοξος και τρελαμένος με την περιπέτεια (όλη του η ζωή ήταν μια περιπέτεια) ο γνωστός Ερρίκος Σλήμαν έφερε στην επιφάνεια τα ερείπια της Τροίας.Ετσι τον Ομηρο άρχισαν να τον βλέπουν με διαφορετικό μάτι .Μήπως κάτι ήθελε να πει;Για να δούμε;

1876 και ο Σλήμαν θα κάνει τη δεύτερη φοβερότερη ανακάλυψη.Εκανε ανασκαφές στις Μυκήνες και βρήκε τους περίφημους λακοειδείς τάφους .50 σελίδες έπρεπε να γράψει για να αναφέρει τα πολύτιμα χρυσά αντικείμενα που βρήκε σαυτούς τους τάφους ,μεταξύ αυτών και 5 χρυσές προσωπίδες.Μάλιστα νόμισε πως πραγματικά βρήκε τον τάφο το Αγαμέμνονα .

Αλλά νεότερες μελέτες απέδειξαν πως αυτές οι προσωπίδες ήταν 400 χρόνια προγενέστερες.Για να δούμε τώρα μερικές χρονολογίες.

Ο Πλούταρχος αναφέρει πως ο πόλεμος της Τροίας έγινε 800 χρόνια πριν από τα δικά του χρόνια .Δηλαδή ο πόλεμος πρέπει να έγινε γύρω στο 1200 με 1250 π.χΟμως οι προσωπίδες, χρυσές είπαμε , είναι 400 χρόνια προγενέστερες του πολέμου.Να βάλουμε δηλαδή και άλλα 400 χρόνια φτάνουμε στο 1600 π.χΓια φαντάσου πόσα χρόνια ,πόσους αιώνες πίσω μεταφέρονται τα χρόνια της ελληνικής ιστορίας σε σχέση με το 776 π.χ που ανέφεραν οι ..σχετικοί.

Ομως δε σταματάμε εδώ γιατί πρέπει να προσθέσουμε και άλλα χρόνια αν λάβουμε υπόψιν μας πως για να θαφτούν με τόσο πλούτο θα έπρεπε να είχαν υποδομή ετών ώστε μέσω εμπορίοιυ ή πολέμων να αποκτήσουν τον πλούτο .

Και η ιστορία συνεχίζεται.Λίγο πριν τη θύελλα του β παγκοσμίου πολέμου το 1938-39 δύο σπουδαίοι αρχαιολόγοι ο Μπλέγκεν και ο Ελληνας Κουρουνιώτης βρίσκονται στην περιοχή του ανακτόρου του Νέστορα στην Πύλο.Και ..ναι 4 Απριλίου 1939 ο Μπλέγκεν με τη βοήθεια της θεάς τύχης θα ανακαλύψει το αρχαίο δωμάτιο με την ονομασία <<αρχείο>> .Τι βρέθηκε εκεί;.Πάνω από 600 πινακίδες καλοδιατηρημένες γραμμένες στη γραμμική γραφή .

Αλλά ..και πάλι το ..παραμύθι συνεχίζεται.Μετά το Β Π.Πόλεμο ένας Αγγλος ,που πολλά χρωστά η πατρίδα μας σαυτόν και στο συμπατριώτη του Τσάντγουικ , Ο Μάικλ Βέντρις προσπάθησε να αποκρυπτογραφήσει τη γραμμική γραφή β της Πύλου.Και προσπάθησε αρκετά .Μαζί με τον Τζον Τσάντγουικ αποκρυπτογράφησαν τη γραμμική β .

Και τι το περίεργο βρίσκεις ;Μπα τίποτα.Απλά είναι οι ίδιες λέξεις που χρησιμοποιούμε κι εμείς σήμερα.Τίποτα το σπουδαίο!Οι Μυκηναίοι 3.500 χρόνια πριν είχαν γραφή!

Ομως τι κρίμα.Ο Βέντρις μόλις αποκρυπτογράφησε τη γραφή σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα.

Μια σειρά από περίεργες συμπτώσεις έφεραν στην επιφάνεια ένα θυσαυρό.Ο Σλήμαν και η αρχαιολογική του τρέλα , Ο Μπλέγκεν που τυχαία ανακάλυψε το αρχείο , ο Βέντρις που αποκρυπτογράφησε (μαζί με τον Τσάντγουικ) τη γραμμική β όλοι και όλα συνδιάστηκαν.

Τώρα γιατί τα γράφω αυτά;Απλά γιατί βγαίνουν διάφοροι και λένε πως ήταν αρχαιότεροι από τους Μυκηναίους.Τι να πεις τώρα.Αρχαιότεροι των Αρχαίων!

Λαοί που δεν υπήρξαν ποτέ πιάνουν στο στόμα τους τους Μυκηναίους!!

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ:<<ΕΛΛΑΣ-Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ ΕΚΔ:ΚΑΡΔΑΜΙΤΣΑ>>

Οι Αιγές όμως τι ακριβώς ήταν ;Μια απλή Μακεδονική πολιτεία;Ενα απλό νεκροταφείο;Αν λάβουμε υπόψιν μας το μεγάλο Ηρόδοτο ο χώρος αυτός ήταν το αρχικό σημείο επέκτασης του Μακεδονικού βασιλείου .Ο Περδίκκας Α -ιδρυτής της Μακεδονικής δυναστείας-ύστερα από χρησμό του μαντείου των Δελφών ήρθε στο χώρο της Βεργίνας (Αιγές) και έφτιαξε την πρώτη πρωτεύουσά του.

Αργότερα ,στα χρόνια του Αρχέλαου- η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Πέλλα όμως ο οι Αιγές διατήρησαν ένα ιδιαίτερο χαρακτήρα.Εγιναν βασιλικό νεκροταφείο ,είχαν θέατρο ,μεγάλα γεγονότα διαδραματίζονταν.Σαυτό το χώρο δολοφονήθηκε ο Βασιλιάς Φίλιππος .

Το 1977 ανακαλύφθηκε ο τάφος του Φιλίππου.Ο βασιλιάς Φίλλιππος δολοφονήθηκε στο γάμο της κόρης του Κλεοπάτρας και θάφτηκε σαυτό το χώρο στις Αιγές ,στη Βεργίνα.

Φαντάζομαι ότι όλοι γνωρίζουν που βρίσκεται η Βεργίνα!Καθοριστικό ρόλο στην ανακαλύψη των Βασιλικών τάφων και κατ επέκταση και του τάφου του Φιλίππου έπαιξε μια μεγάλη μορφή ο αρχαιολόγος Μανώλης Ανδρόνικος.

Αλλά ..τι τα θες!Δεν έχουμε ιδέα από ελληνική ιστορία !Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα .Μας έχουν περιποιηθεί κατάλληλα οι Μάκηδες και οι Λάκηδες!
ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ:<<ΕΛΛΑΣ-Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ ΕΚΔ:ΚΑΡΔΑΜΙΤΣΑ>>

ΓΙΑ ΜΕΝΑ, ΚΑΘΕ ΚΑΛΟΣ ΞΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΚΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΒΑΡΒΑΡΟ.ΑΝ ΠΟΤΕ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΣ,ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΦΥΓΕΤΕ ΠΟΤΕ ΣΤΑ ΟΠΛΑ,ΠΑΡΑ ΘΑ ΤΙΣ ΛΥΝΕΤΕ ΕΙΡΗΝΙΚΑ.ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΘΑ ΣΤΑΘΩ ΕΓΩ ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ ΣΑΣ.ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΑΥΤΑΡΧΙΚΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ, ΑΛΛΑ ΣΑΝ ΚΟΙΝΟ ΠΑΤΕΡΑ ΟΛΩΝ,ΩΣΤΕ Η ΔΙΑΓΩΓΗ ΣΑΣ ΝΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.ΑΠΟ ΜΕΡΟΥΣ ΜΟΥ ΣΑΣ ΘΕΩΡΩ ΟΛΟΥΣ ΙΣΟΥΣ,ΛΕΥΚΟΥΣ Η ΜΕΛΑΜΨΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΣΤΕ ΜΟΝΟ ΥΠΗΚΟΟΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΜΟΥ,ΑΛΛΑ ΜΕΤΟΧΟΙ,ΟΛΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ.ΟΣΟ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ,ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΟΥΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ.ΤΟΝ ΟΡΚΟ ΠΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΜΕ ΤΗ ΣΠΟΝΔΗ ΑΠΟΨΕ ΚΡΑΤΗΣΤΕΤΟΝ ΣΑΝ ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΓΑΠΗΣ.

Είναι ο όρκος που έδωσε ο Μέγας Αλέξανδρος στο συμπόσιο των εθνών της κοινοπολιτείας του το 324 π.χ. στην πόλη Ωπίδα.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ:<<ΜΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ>>Ε.Η.GOMBRICH-EKΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ

Φύλακας του κάτω κόσμου ήταν ο Κέρβερος.Ενα σκυλί με πενήντα κεφάλια.Τα τρία μπροστινά κεφάλια είχαν τη μορφή σκύλου ενώ η ουρά του είχε κεφάλι φιδιού.Γονείς του ήταν η Εχιδνα και ο Τυφώνας ενώ αδέλφια του ήταν η Χίμαιρα ,η Λερναία Υδρα και ο Ορθρος.

Ο Ευρυσθέας ζήτησε από τον Ηρακλή να πάει στον κάτω κόσμο να πιάσει τον Κέρβερο και να του τον φέρει μπροστά του ζωντανό.Ο Ηρακλής ξεκίνησε για την είσοδο του κάτω κόσμου που ήταν στο ακρωτήριο Ταίναρο.Εκεί βρίσκονταν ο βαρκάρης Χάρωνας που μετέφερε τις ψυχές των ανθρώπων στην απέναντι όχθη.Βλέποντας τον Ηρακλή ο Χάρωνας αναρωτήθηκε τι ακριβώς να ήθελε και μόλις άκουσε πως επιθυμία του ήταν να τον περάσει απέναντι αυτός αρνήθηκε.Τότε ο Ηρακλής άρπαξε το κουπί από τη βάρκα και απείλησε πως θα τον κτυπήσει .Μη μπορώντας να κάνει τίποτ άλλο ο βαρκάρης τον πέρασε απέναντι.

Μόλις οι ψυχές των νεκρών αντίκρυσαν τον Ηρακλή τρόμαξαν και άρχισαν να φεύγουν .Οι μοναδικοί που έμειναν ήταν ο Μελέαγρος και η Γόργη.Ο ατρόμητος ήρωας μόλις είδε τη Γόργη έβγαλε το σπαθί του και όρμησε καταπάνω της και μετά μόλις είδε τον Μελέαγρο έβγαλε βέλος από τη φαρέτρα του και τό έριξε εναντίον του.

Κατά τη διάρκεια της διαδρομής του είχε την ευκαιρία να συναντήσει το Θησέα τον Πειρίθου ,τον Ασκάλαφο.Τελικά έφτασε στον Πλούτωνα και του ζήτησε να του δώσει τον Κέρβερο.Αυτός συμφώνησε με τον όρο πως θα χρησιμοποιούσε μόνο τη δύμναμη των χεριών του για να τον πιάσει.

Δυστηχώς ο Πλούτωνας δε φρόντησε να μάθει με ποιόν είχε να κάνει.Ο Ηρακλής άρπαξε με τα χέρια του τον Κέρβερο και ετοιμάστηκε να φύγει.Ομως ο Πλούτωνας αθέτησε τη συμφωνία του και δεν τον άφηνε να φύγει.Ο Ηρακλής τότε έβγαλε από τη φαρέτρα του ένα βέλος και το κάρφωσε .Αρπαξε τον Κέρβερο και με τη βοήθεια της θεάς Αθηνάς βγήκαν στη γή.

Το εντυπωσιακό στην όλη ιστορία είναι η δύναμη του Ηρακλή ,τέτοια ώστε να τα βάλει ακόμα και με τον Πλούτωνα καθώς επίσης και το μοναδικό γεγονός της επιστροφής του στη γη ..μαζί με το τρόπαιό του!

Ο Σίσυφος ήταν γιός του Αιόλου και της Εναρέτης και θεωρείται ο ιδρυτής της Κορίνθου.Ο Σίσυφος είδε την αρπαγή της Αίγινας και αποκάλυψε το δράστη στον Ασωπό.

Ο Δίας πάλι,μόλις έμαθε πως ο Σίσυφος απεκάλυψε όλη του την κρυφή προσπάθεια αποφάσισε να τον τιμωρήσει σκληρά.Εδωσε διαταγή στον Αδη να τον πετάξει στα Τάρταρα.Ομως ο Σίσυφος καθώς ήταν πολύ έξυπνος κατάφερε να δέσει τον Αδη και να ξεφύγει.(πραγματικά μοναδικό περιστατικό στην αρχαιοελληνική μυθολογία.Ποτέ άλλοτε άνθρωπος δεν ξέφυγε από τον Αδη.)

Ετσι λοιπόν στη γη οι άνθρωποι δεν πέθαιναν (περίεργο)και εμφανίστηκε υπερπληθυσμός (πίσω από κάθε μύθο υπάρχει μια αλήθεια)ώσπου ο Αρης κατάφερε να ελευθερώσει τον Αδη και να συλλάβει το Σίσυφο.Ο ήρωάς μας όμως δεν ήθελε να αφήσει τη γη!Είπε στη γυναίκα του να μη θάψει το νεκρό σώμα του και γιαυτό το λόγο (για να ετοιμάσει όλα τα σχετικά με τον τάφο του) ζήτησε άδεια από τον Αδη να επιστρέψει στη γη.

Ο Σίσυφος ..πάλι δεν επέστρεψε. Ο Ερμής ανέλαβε να τον φέρει πίσω αλλά αυτή τη φορά υπήρξε σκληρή τιμωρία.Του ανέθεσαν να μεταφέρει ως την κορυφή ενός λόφου ένα βράχο.Ετσι ο Σίσυφος προσπαθούσε να μεταφέρει το βράχο όμως μόλις έφτανε στην κορυφή ο βράχος κατρακυλούσε πίσω και άντε πάλι απ την αρχή.

Σκληρή τιμωρία !Ο Σίσυφος έμεινε στην ιστορία ως ο μοναδικός άνθρωπος που κατάφερε να ξεγελάσει τον Αδη !

Ομως ,όπως συμβαίνει συνήθως σε παρόμοιες περιπτώσεις, ο Τάνταλος πήρε αέρα και αυτός ,ο θνητός,θέλησε να δοκιμάσει τους θεούς.Ετσι κάλεσε σε γεύμα τους θεούς.Στα τόσα ωραία που είχε το γεύμα περιλανβάνονταν και τα μέλη του γιού του του Πέλοπα.Είχε σφάξει και τεμαχίσει το γιό του και τον πρόσφερε ως γεύμα στους θεούς.Ηθελε να τους δοκιμάσει και να δει αν μπορούν να καταλάβουν αυτό που είχε κάνει.

Μόνο η Δήμητρα ξεγελάστηκε.Οι υπόλοιποι το κατάλαβαν και προσπάθησαν να επαναφέρουν στη ζωή τον άτυχο Πέλοπα.

Ο Πέλοπας ξαναγύρισε στη ζωή όμως ο πατέρας του Τάνταλος τιμωρήθηκε αιώνια.Οι θεοί τον έστειλαν στον Αδη αιώνια καταδικασμένο να πεινάει και να διψάει.Ηταν αιώνια διψασμένος σε μια λίμνη κι όταν προσπαθούσε να πιεί νερό αυτή στέρευε.Στην άκρη της λίμνης υπήρχαν δένδρα με φρούτα μα όταν άπλωνε το χέρι του να τα πιάσει τότε φύσαγε αέρας και απομάκρυνε τα κλαδιά.

Αιώνια πεινασμένος και διψασμένος ο βασιλιάς Τάνταλος για το αμάρτημά του.

Η ψυχή έχει τη δύναμη της κίνησης και της δημιουργίας.Χωρίς αυτή το σώμα δε μπορεί να λειτουργήσει.Ετσι με απλά λόγια η ψυχή είναι αθάνατη (ψυχή πασα αθάνατος)γιατί ακριβώς έχει τη δύναμη της κίνησης γιατί κάθετι που τερματίζει την κίνηση σταματάει και την ύπαρξή του.Η ψυχή όμως συνεχώς κινείται και άρα είναι αθάνατη ,άφθαρτη.

Ο πλάτων στο Φαίδρο τονίζει πολύ σωστά τον κόπο που κάνει η ψυχή για να κυριαρχήσει των επιθυμιών του σώματος.Παρομιάζει την ψυχή με άρμα στο οποίο υπάρχουν δύο διαφορετικά φτερωτά άλογα.Απο τη μια πλευρά υπάρχει το καλό άλογο που αγωνίζεται για το σωστό και από την άλλη πλευρά το αντίθετό του.Το άλογο όμως της ψυχής θα πρέπει να αγωνιστεί διπλά .Από τη μία να τραβάει το δεύτερο και από την άλλη να προσπαθεί να κρατήσει την πορεία του άρματος στο σωστό δρόμο.(χαλεπή δή και δύσκολος εξ ανάγκης η περί υμάς ηνιόχησις)

Αντικειμενικός στόχος της ψυχής είναι να αποκτήσει φτερά.Ετσι θα μπορέσει να ανέβει στο ανώτερο στρώμα και όπως χαρακτηριστικά αναφέρει <<επτερωμένη μετεωροπορει τε και πάντα τον κόσμο διοικεί>> .Αν όμως χάσει το φτέρωμά της τότε τι γίνεται;Τότε απλά περιφέρεται από εδώ κι απο εκεί ώσπου σε κάποιο ανθρώπινο σώμα θα τοποθετηθεί.Είναι προφανές πως το φτέρωμα η ψυχή το αποκτά με τις αγαθές πράξεις ενώ αντίθετα με τις αισχρές χάνεται.

Αρκετά από τα παραπάνω (που είναι πλατωνικές φιλοσοφίες-για να μην πω Πυθαγόριες κι ακόμα παραπίσω - 2.500 ετών) μας είναι γνωστά γιατί αποτελούν βασικά συστατικά των σύγχρονων θεολογικών σχολών)

Για περισσότερα περί αθανασίας και ψυχής :Φαίδρος-Τίμαιος-Φαίδων-Πολιτεία

Τα παραπάνω είναι από την επιστολή του Επίκουρου προς τον Μενοικέα απ όπου μπορούμε να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα περί ζωής και θανάτου .

Οι Επικούριοι αλλά και γενικότερα το κίνημα του ατομικισμού απορρίπτουν τη σκέψη για μετά θάνατο ύπαρξη της ψυχής.Η ψυχή είναι ένα υλικό στοιχείο που μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του σώματος δημιουργούν την ανθρώπινη ύπαρξη.Ετσι όταν έρθει ο θάνατος επειδή το σώμα δε μπορεί να συγκρατήσει την ψυχή τότε αυτή χάνεται εξανεμίζεται.

Ομως τα αρχικά στοιχεία της ψυχής ίσως κάποτε ξανα ενωθούν σε ένα άλλο σώμα αλλά φυσικά δε μπορούν να θυμηθεί τίποτα απ την προυγούμενη ζωή που ίσως είχε ζήσει.

Με λίγα και απλά λόγια ο Επίκουρος δίνει σημασία στο τώρα στην τωρινή ζωή κι όχι στο μακρινό μέλλον.Αλλά εδώ υπάρχει κάτι πολύ σπουδαίο.Οτι επειδή δεν υπάρχει η αγωνία για το μέλλον (αφού θεωρείται δεδομένη η ανυπαρξία μας) ζούμε ένα καλύτερο παρόν απαλλαγμένο από το άγχος και τις φοβίες μας.

<<Κοίτα να συνηθίσεις στην ιδέα πως για μας ο θάνατος είναι ένα τίποτα.Κάθε καλό και κακό βρίσκεται στις αισθήσεις μας όμως ο θάνατος σημαίνει στέρηση της αίσθησης.Γιαυτό η σωστή εκτίμηση ότι ο θάνατος δε σημαίνει τίποτα για μας ,μας βοηθά να χαρούμε τη θνητότητα του βίου κιαυτό μας απαλλάσει από τον πόθο της αθανασίας>>(επιστολή στον Μενοικέα)

Ο Δίας όταν το έμαθε θύμωσε πάρα πολύ και αποφάσισε να τιμωρήσει τον Προμηθέα.Ετσι τον αλυσόδεσε στο όρος Καύκασο.Εκεί ψηλά κάθε μέρα ένας αετός του έτρωγε το συκώτι. 30 χρόνια πέρασε αυτό το μαρτύριο ο Προμηθέας ώσπου ο Ηρακλής κατάφερε να τον ελευθερώσει.

Ο Δίας όμως δεν αρκέστηκε στην τιμωρία μόνο του Προμηθέα αλλά θέλησε να τιμωρήσει και τους ανθρώπους που δέχτηκαν αυτό το δώρο.Είπε στον Ηφαιστο να φτιάξει μια γυναίκα από χώμα και νερό.Αυτή τη γυναίκα την έστειλε στη γη και μαζί της της έδωσε ένα πιθάρι.Το όνομα της γυναίκας ήταν Πανδώρα.Η Πανδώρα καθώς ήταν περίεργη άνοιξε το πιθάρι για να δει τι υπάρχει μέσα.Τότε βγήκαν όλες οι συμφορές των ανθρώπων δηλαδή η πείνα ,ο πόλεμος,η αρρώστια.Αυτά είχε βάλει στο πιθάρι ο Δίας αλλά επειδή ήταν πατέρας θεών και ανθρώπων στον πάτο του πιθαριού είχε τοποθετήσει και την ελπίδα, σπουδαίο στήριγμα στη ζωή των ανθρώπων.

Ομως ο Δίας πάλι δεν ησύχασε (τέτοιο ήταν το μένος του). Ετσι έστειλε ένα μεγάλο κατακλυσμό που κατέστεψε τα πάντα.Οι μόνοι που σώθηκαν ήταν η Πύρρα και ο Δευκαλίων.Αυτοί είχαν φτιάξει μια κιβωτό η οποία είχε σταματήσει στην κορυφή του Παρνασσού.Ομως οι δυο τους ένοιωθαν μοναξιά και ζήτησαν τη βοήθεια του Δία.Αυτός τους είπε απλά να προχωρούν και πίσω τους να ρίχνουν πέτρες.Οσες πέτρες έριχνε η Πύρρα γίνονταν γυναίκες και όσες ο Δευκαλίων γίνονταν άνδρες!

Σύμφωνα με τη μυθολογία στην αρχή δεν υπήρχε τίποτα .Μόνο το χάος.Μετά δημιουργήθηκαν η Γη τα βουνά η θάλασσα και τέλος ο Ουρανός.Η Γη και ο Ουρανός γέννησαν του Τιτάνες.Ο Ουρανός επειδή φοβόταν τα παιδιά του τα έκλεισε στα βάθη της γης.Ο Κρόνος όμως ελευθερώθηκε και πήρε την εξουσία από τον πατέρα του.Φαίνεται όμως πως είχε τις ίδιες ανησυχίες με τον πατέρα του γιαυτό έτρωγε τα παιδιά που έκανε με τη Ρέα.Τότε η Ρέα πήρε το Δία και τον πήγε στην Κρήτη.

μετέτρεψε το κέρατο σε κέρας της αφθονίας.Ετσι από εκεί μπορούσε να βγεί ότι επιθυμούσε κάποιος.

Οταν η Αμάλθεια πέθανε ο Δίας τη μεταμόρφωσε σε αστέρι.Με το δέρμα της σκέπασε μια ασπίδα και προστάτευε όποιον την κράταγε.Γιαυτό κι έχει επικρατήσει η φράση υπό την αιγίδα.....

Στο δοκιμαζόμενο (από φωτιές) Νομό Ηλείας υπάρχει το μοναδικό επίπεδο δρυόδασος στην Ελλάδα , το γνωστό <<δάσος της Φολόης>>.

Πήρε το όνομά του από τον Κένταυρο Φόλο. Ο Ηρακλής προκειμένου να εκπληρώσει έναν από τους άθλους του (Ερυμάνθιου κάπρου) πέρασε από το δάσος της Φολόης.Εκεί συνάντησε τον Κένταυρο Φόλο ,γιό του Σιληνού και της νύμφης Μελίας.

Ο Φόλος οδήγησε στη σπηλιά του τον ήρωα και τον περιποιήθηκε.Ο Ηρακλής όμως ζήτησε κρασί από ένα πιθάρι που υπήρχε.Ομως αυτό το πιθάρι δεν επιτρέπονταν στο Φόλο να το ανοίξει χωρίς την παρουσία και των άλλων συντρόφων του.Αυτός όμως παραβίασε τον κανόνα και το άνοιξε.

Η μυρωδιά του κρασιού τράβηξε και τους άλλους Κενταύρους οι οποίοι οργισμένοι όρμησαν να σκοτώσουν τον Ηρακλή.Εγινε τρομερή μάχη.Ο Ηρακλής σκότωσε δέκα Κενταύρους ενώ οι υπόλοιποι για να γλυτώσουν κατέφυγαν στο ακρωτήριο Μαλέας.Ο Ηρακλής τους καταδίωξε και πιθανόν να τους σκότωνε όλους αν η μητέρα τους Νεφέλη δεν τύλιγε τον ήρωα σε ένα σύννεφο .Ετσι κατάφεραν να ξεφύγουν οι Κένταυροι.

Οι Κένταυροι ζούσαν στο Πήλιο,τη Φολόη,στο ακρωτήριο Μαλέα και στην Αχαία.

Στο γυρισμό ο Ηρακλής ξαναπέρασε από το Φόλο.Εκεί ο Κένταυρος απορριμένος πήρε ένα βέλος και το κοίταζε με μεγάλο θαυμασμό.Πως δηλαδή ένα μικρό πραγματάκι κατάφερε να σκοτώσει τους συντρόφους του.Ομως τούπεσε από το χέρι και τον πλήγωσε στο πόδι του.Τότε ,πέθανε καθότι τα βέλη του Ηρακλή ήταν θανατηφόρα.

Ο Ηρακλής λυπήθηκε πολύ!

Ελπίζω να μην έπαθε τίποτα το δρυόδασος .Αρκετοί προσπάθησαν κατά καιρούς <<να το φάνε>> και δεν τα κατάφεραν.Ελπίζω η φωτιά να μην το κατέστρεψε.

Ομως τι θα λέγαμε ,αν μαθαίναμε πως το νησί υπήρξε Ελληνική αποικία;Η γεωγραφική θέση του νησιού ήταν τέτοια ώστε δε θα μπορούσε να ξεφύγει από το μάτι του Μ.Αλέξανδρου. Στην είσοδο του κόλπου Κουβέιτ και όχι μακρυά από τις εκβολές του Τίγρη και Ευφράτη.Ιδανικό σημείο για να αποτελέσει βάση για το στόλο του στις μελλοντικές κατακτήσεις.

Ετσι οι Ελληνες του Μ.Αλεξάνδρου ήρθαν στο νησί τον 4 αιώνα και δημιούργησαν ένα προκεχωρημένο φυλάκιο-αποικία κάτω από τις διαταγές του στρατηγού Νέαρχου . Αλλωστε και η λέξη Failaka μας παραπέμπει στην Ελληνική φυλάκιο.Ενα φυλάκιο του Μ.ΑΛέξανδρου ήταν και το εν λόγω νησί.Η αρχαία ονομασία της αποικίας ήταν Ικαρία.Γιατί Ικαρία;Ισως εξαιτίας της υπερβολικής ζέστης τέτοιας ώστε σε έκανε να λιώνεις όπως και στο σχετικό μύθο του Ικαρου .

Στο νησί έγιναν παλαιότερα συστηματικές ανασκαφές από Γάλλους αλλά και από Αμερικανούς ,Δανούς ,Ιταλούς αρχαιολόγους οι οποίοι βρήκαν νεκροταφείο ,ακρόπολη άγαλμα της Αρτεμης ,νομίσματα κ.α αρχαία ελληνικά ευρήματα.Ομως οι αρχαιολόγοι τονίζουν την επιρροή που πιθανό να είχε η αποικία στα Ελληνιστικά χρόνια.Δίδεται ,δηλαδή η ευκαιρία για μια βαθύτερη μελέτη της παγκοσμιοποίησης του Μ.Αλεξάνδρου. Επιγραφές που έχουν βρεθεί στη Βασόρα γραμμένες στα ελληνικά και στα Βαβυλωνιακά μιλούν αρκετά για αυτό το φαινόμενο.Αλλωστε όλοι συμφωνούν πως ο πρώτος οραματιστής της έννοιας παγκοσμιοποίηση ήταν πράγματι ο Μ.ΑΛέξανδρος.

Τον Ιούλιο υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ Ελλάδος και Κουβέιτ για να συνεχιστούν οι ανασκαφές από ελληνική ομάδα.Ας ελπίσουμε πως σύντομα θα γίνει πράξη η παραπάνω συμφωνία .Αλλωστε ..είμαστε και άμεσα ενδιαφερόμενοι μιας και ήταν πρωιν ελληνική αποικία!

1
2
3

Ποιος θα ήθελε να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή και να θυμηθούμε τον τρωικό πόλεμο,τον Αγαμέμνων,τον Ευριπίδη,τη θεά Αρτεμη ,την Αυλίδα;

Μα πως συνδέονται όλα αυτά τα ονόματα;Βρισκόμαστε στην Αυλίδα ,σπουδαίο θρησκευτικό κέντρο της αρχαιότητας. Οι Ελληνες έχουν συγκεντρωθεί με σκοπό να ξεκινήσουν όλοι μαζί για να κατακτήσουν τηνΤροία .

Μια ημέρα καθώς ο αρχηγός Αγαμέμων είχε βγεί για κυνήγι παρασύρθηκε και βρέθηκε στο χώρο του ιερού της θεάς Αρτέμιδας .Εκει είδε ένα ελάφι και όχι μόνο το σκότωσε αλλά καυχήθηκε και στους υπολοίπους Ελληνες πως ήταν καλύτερος στο σημάδι κι απ τη θεά.

Η θεά θύμωσε κι έκοψε τους ανέμους που θα κινούσαν τα πλοία.Οι Ελληνες απόρησαν και κάλεσαν το γνωστό μάντη Κάλχα να εξηγήσει το περίεργο φαινόμενο.Ο μάντης τους είπε πως η θεά θύμωσε με τη συμπεριφορά του Αγαμέμνων και ο μόνος τρόπος για να εξιλεωθούν ήταν η θυσία της κόρης του βασιλιά ,Ιφιγένειας.

Ο βασιλιά περίλυπος κάλεσε την κόρη του με το πρόσχημα πως ο Αχιλλέας ήθελε να την παντρευτεί λίγο πριν ξεκινήσουν για τον πόλεμο.Η Ιφιγένεια έφτασε στην Αυλίδα και οδηγήθηκε στο ιερό όπου θα γίνονταν η θυσία της.Ομως καθώς ο κάλχας κατέβασε με δύναμη το μαχαίρι προς την Ιφιγένεια ,τη θέση της πήρε ένα ελάφι που έστειλε η θεά .Η Αρτεμης δεν ήθελε να μιάνει το βωμό με ανθρώπινο αίμα .

Ετσι σώθηκε η Ιφιγένεια ,οι Ελληνες μπόρεσαν να ξεκινήσουν κι αργότερα ο Ευριπήδης έγραψε τη γνωστή <<Ιφιγένεια η εν Αυλίδι>>.

Την παραπάνω ιστορία μπορούμε να τη ζήσουμε μέσα από το μυαλό μας όταν βρεθούμε στον ιερό χώρο που βρίσκεται ο ναός της Αυλίδειας Αρτέμιδας .Δηλαδή υπάρχει ακόμα ο χώρος στον οποίο διαδραματίστηκαν τα γεγονότα που μας περιγράφει ο Ομηρος;

Στο ύψος του Σχηματαρίου στρίβουμε δεξιά και ακολουθούμε το δρόμο προς Χαλκίδα.Αφού περάσουμε τα φανάρια που υπάρχουν στο Βαθύ ,την ανηφόρα που υπάρχει και στο τελείωμα της κατηφόρας κάνουμε δεξιά στον ασφάλτινο δρόμο που υπάρχει,περνάμε τις γραμμές του τρένου και κατευθυνόμαστε ευθεία.Στα 500 περίπου μέτρα αριστερά μας αλλά και δεξιά μας θα δούμε τον αρχαιολογικό χώρο.

Υπάρχει και δεύτερος δρόμος.Ο πιό επίσημος (ας πούμε..).Αφού περάσουμε το Βαθύ κατευθυνόμαστε προς Χαλκίδα .Λίγο πριν τη νέα γέφυρα που μας οδηγεί στη Χαλκίδα στρίβουμε δεξιά ,ακολουθούμε δηλαδή τον παλαιό δρόμο που οδηγούσε στη Χαλκίδα πριν την κατασκευή της γέφυρας .Μόλις στρίψουμε δεξιά θα δούμε και ταμπέλα .Μετά από 200 μέτρα περίπου θα ξαναστρίψουμε δεξιά (υπάρχει κι εδώ ταμπέλα) και ακολουθούμε το δρόμο.Αυτός ο δρόμος μας οδηγεί στο εργοστάσιο τσιμέντων Χαλκίδος.Γιαυτό μην αποθαρρυνθούμε αν συναντήσουμε φορτηγά ,είναι ο σωστός επίσημος δρόμος.Στη συνέχεια θα βρούμε κι άλλη ταμπέλα (αριστερά υπάρχει η είσοδος για το εργοστάσιο εμείς πάμε δεξιά) .Δεν πρέπει να βιαστούμε ... σιγά σιγά γιατί θα απολαύσουμε μια ωραία διαδρομή με πεύκα και θα δούμε ένα υπέροχο κόλπο με μια πανέμορφη θάλασσα παρότι υπάρχει εργοστάσιο τσιμέντων και ναυπηγείο στην περιοχή.

Ο ναός δημιουργήθηκε τον 5 π.χ αιώνα.καταστράφηκε τον 4 μ.χ αιώνα.

Αφείστε στην άκρη το αυτοκίνητο κι αν θέλετε, δηλαδή αν έχετε την τρέλα να αγγίξετε και ταυτόχρονα να κλείσετε τα μάτια σας και να ονειρευτείτε (γιατί ο αρχαιολογικός χώρος είναι αντιληπτός όταν συμμετέχουν όλες αισθήσεις μας),τότε θα πρέπει να σκαρφαλώσετε στη σιδερένια πόρτα και να περάσετε μέσα.δυστυχώς δεν υπάρχει φύλακας γιατί μάλλον ο αρχαιολογικός χώρος δεν είναι ευρύτατα γνωστός ή γιατί μάλλον είμαστε τσιγκούνηδες (αλλού όμως ξοδεύουμε τον παρά χωρίς μέτρο).Το ευτύχημα είναι πως ο αρχαιολογικός χώρος είναι περιφραγμένος.Κάτι είναι κι αυτό !

Θα εντυπωσιαστούμε.Δίπλα σε τσιμεντοβιομηχανία ,σε ένα περιβάλλον υποβαθμισμένο υπάρχει ..θυσαυρός που λίγοι τον γνωρίζουν.

Στην είσοδο (αυτό μπορούμε να το δούμε και χωρίς να χρειαστεί να σχίσουμε το παντελόνι μας!) υπάρχει μια ταμπέλα η οποία μας πληροφορεί πως ο ναός ανακαλύφθηκε το 1956 από τον καθηγητή Θρεψιάδη καθώς επίσης και άλλα κατατοπιστικά στοιχεία μαζί με ένα σχεδιάγραμμα που μπορεί να μας βοηθήσει αρκετά στην αναζήτησή μας.

Εγώ απλά σας εύχομαι καλή επιτυχία....στην αναζήτηση και να μην ξεχνάμε πως ο αρχαιολογικός χώρος δεν είναι απλά πέτρες αλλά κάτι περισσότερο!

http://odysseus.culture.gr/h/3/gh351.jsp?obj_id=2417
http://www.ellinikietairia.gr/articles.php?action=read&id=241&Presstype=25

Teatro Greco είναι η ιταλική ονομασία του αρχαίου Ελληνικού θεάτρου των Συρακουσών.Οταν με το καλό φτάσουμε στις Συρακούσες είναι πολύ εύκολο να το βρούμε.Βρίσκεται μεταξύ των οδών vialle Rizzo ,vialle Cavallari kai viale Paolo Orsi.

To θέατρο είναι σκαμμένο μέσα σένα βράχο.Πρέπει να φτιάχτηκε μεταξύ έκτου και πέμπτου αιώνα.Είχε 61 κερκίδες.Σήμερα υπάρχουν μόνο 46. Χωρούσε 15.000 θεατές.Αρκετό κόσμο ,για εκείνη την εποχή, και ταυτόχρονα μπορούμε να συμπεράνουμε πως κάτι σπουδαίο γίνονταν στις Συρακούσες την αρχαία εποχή.

Πράγματι ,εδώ παίχτηκαν τα έργα του Αισχύλου αλλά και εδώ μεγαλούργησε ο Επίχαρμος και η κωμωδία του .

Το θέατρο είναι καλοσυντηρημμένο και κάθε χρόνο διάφορα έργα παρουσιάζονται.Είναι συγκινητικό να περπατήσεις ανάμεσα στις αρχαίες πέτρες και να σκεπτείς πως εδώ ζούσαν Ελληνες ,πως εδώ δημιουργήθηκε σπουδαίος πολιτισμός.Αν ανέβεις ως τα τελευταία καθίσματα θα έχεις και μια υπέροχη θέα της περιοχής.

Ομως μην παραξενευτείς αν σε πλησιάσει κανένας Ιταλός και σε ρωτήσει αν είσαι Ελληνας.Γενικά αν ποτέ βρεθείς στη Σικελία μόνος αρκετές φορές θα σε πλησιάσουν και θα σου πουν Γκρέτσια -Ιτάλια ουνα γκράντε φαμίλια!

Σι-Σι !

ΜΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ
Το 734 π.χ άποικοι από την Κόρινθο εμφανίστηκαν και εγκαταστάθηκαν στην Ορτυγία.Δημιουργήθηκε σπουδαία πόλη που με τη σειρά της έφτιαξε αποικίες όπως η Καμαρίνα , Ελωρ,Ακρες.Σπουδαία πολιτιστική εποχή ήταν του Ιέρων αλλά και σημαντική στιγμή στην πλούσια ιστορία της ήταν η νίκη επί των Αθηναίων ύστερα και από τη βοήθεια των Σπαρτιατών.H πόλη έχει συνδεθεί με τον Αρχιμήδη και το γνωστό <<εύρηκα>>

Μόλις 3 χλμ πριν το Μενίδι στη θέση κόκκινος Μύλος υπάρχει ένας μοναδικά καλοσυντηρημένος Μυκηναικός θολωτός τάφος ο οποίος είναι γνωστός με το όνομα <<θολωτός τάφος του Μενιδίου>>.

Ανακαλύφθηκε το 1879 από το Γερμανικό ινστιτούτο Αθηνών.Η χρονολογία δεν είναι τυχαία αν λάβουμε υπόψιν μας πως πριν τρία χρόνια ο Σλήμαν είχε ανακαλύψει τις Μυκήνες.Ετσι μπορούμε να πούμε πως ήταν προιον της γενικότερης τρέλας για <<Μυκηναικές>> ανασκαφές.

Βρίσκεται στην πλαγιά ενός λόφου .Αποτελείται απο τρία κομμάτια.Το διάδρομο (27 περίπου μέτρων και 3 πλάτος), το στόμιο (είσοδος) και το θάλαμο.Αυτό που πιθανό να εντυπωσιάσει κάποιον (ο οποίος δεν έχει σχέση με το αντικείμενο) είναι το γεγονός ότι στην είσοδο δεν υπάρχει το γνωστό τρίγωνο (που πιθανό να έχουμε παρατηρήσει σε άλλους τάφους) αλλά υπάρχουν τέσσερις μικρότεροι παράλληλοι λίθοι οι οποίοι εκτελούν τον ανακουφιστικό ρόλο.

Εντυπωσιακή επίσης είναι η κλείδα στο θάλαμο.Η κλείδα είναι μια πέτρα στην κορυφή και συγκρατεί τα τοιχώματα του θόλου.Οποιος δει αυτό το υπέροχο θέαμα δε μπορεί παρά να σταθεί με δέος μπροστά στις γνώσεις των αρχαίων Μυκηναίων.

Επειδή γνωρίζουμε πως στους θολωτούς τάφους θάβονταν σπουδαία πρόσωπα κιόχι απλοί πολίτες σε συνδιασμό και με το γεγονός πως παρότι ο τάφος είχε συληθεί βρέθηκαν πλούσια αντικείμενα ,μπορούμε να πουμε πως ήταν τάφος κάποιου σπουδαίου ανθρώπου της εποχής.Τα σπουδαία ευρύματα , από τις ανασκαφές, βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο στην αίθουσα 3.

ΕΥΡΥΜΑΤΑ:
Ελεφάντινη κυλινδρική πυξίδα,ελεφάντινες λύρες,αγγεία ,διάφορα αναθήματα, σφραγιδόλιθοι με παραστάσεις ζώων κ.α

Την πατρότητα του θολωτού τάφου διεκδικούν και οι δήμοι Δεκελείας και Συππαλητού .Το 1947 σε ανασκαφή που έγινε 1,5 περίπου χιλιόμετρο μακρυά από τον τάφο βρέθηκαν Μυκηναικά οικοδομικά στοιχεία πράγμα που μαρτυρεί Μυκηναική εγκατάσταση.Ετσι λοιπόν δικαιολογημένα ο θολωτός τάφος φέρει το όνομα της περιοχής δηλαδή θολωτός τάφος των Αχαρνών(Μενιδίου).

Στην όμορφη χερσόνησο της Κασσάνδρας στη Χαλκιδική ,24 χλμ από τον Πολύγυρο, βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Ολύνθου.Σημαντικής πόλης η οποία διαδραμάτησε σπουδαίο ρόλο στην ανάδειξη όλων των αρχαίων πόλεων της Χαλικιδικής.

Οταν τελείωσαν οι Περσικοί πόλεμοι η Ολυνθος έγινε μέρος της Αθηναικής συμμαχίας.Το 440 π.χ. όμως έφυγε από τη συμαχία και μαζί με τις υπόλοιπες πόλεις της Χαλικιδικής δημιούργησαν το δικό τους <<κοινό>>.Το κοινό των Χαλκιδέων το οποίο αποτελούνταν από 32 πόλεις και φυσικά πρωτεύουσα ήταν η Ολυνθος.

Στα χρόνια του Βασιλιά Αμύντα η κυριαρχία της δυνάμωσε και τα εδάφη της αυξήθηκαν και μάλιστα συμπεριλάμβαναν και την Πέλλα.

Οπως είναι φανερό η ένωση αυτή προκάλεσε το φθόνο και το μίσος των Λακεδαιμονίων οι οποίοι έψαχναν για αφορμή ώστε να διαλύσουν το κοινό.Η Ακανθος και η Απολλωνία ζήτησαν τη βοήθεια των Σπαρτιατών και αυτοί φυσικά έτρεξαν να βοηθήσουν.Η Ολυνθος πολιορκήθηκε από τους Σπαρτιάτες και μετά από δύο χρόνια παραδόθηκε στο στρατηγό Πολυβιάδα.

Ομως μετά από λίγα χρόνια η Ολυνθος απελευθερώθηκε και απέκτησε τέτοια δύναμη ώστε πολλές πόλεις ήθελαν τη φιλία της και τη συμμαχία της.Ο Φίλιππος προσπάθησε να πάρει με το μέρος του αυτη τη δυνατή πόλη παραχωρώντας την Ποτίδαια και την κοιλάδα του Ανθεμώντα.Ετσι έκλεισε ειρήνη με την Ολυνθο.Οι Ολυνθιοι κατάλαβαν ότι κάτι ύποπτο είχε η συμπεριφορά του Φιλίππου (ο οποίος στην ουσία είχε σα στόχο την εξουδετέρωση της ισχυρής Ολύνθου) και το 352 π.χ. διέλυσαν τη συμμαχία.

Ο Φίλιππος εξεστράτευσε εναντίων του Κοινού και σαν αποτέλεσμα ήταν η ολοσχερή καταστροφή και των 32 πόλεων.Η Ολυνθος αρκετές φορές ζήτησε τη βοήθεια της Αθήνας .Ας θυμηθούμε το Δημοσθένη ο οποίος στους Φιλιππικούς και Ολυνθιακούς λόγους του προσπάθησε να πήσει τους Αθηναίους να βοηθήσουν.Το μίσος του Φιλίππου μπορούμε να το καταλάβουμε από την απάντηση που έδωσε σε αντιπροσωπεία των Ολυνθίων σχετικά με τη σύναωη ειρήνη;<<ή εκείνοι δεν πρέπει να κατοικούν στην Ολυνθο η αυτός στη Μακεδονία>>.Το 348 π.χ. η Ολυνθος πέφτει στα χέρια του Φιλίππου ύστερα από προδοσία της Φιλομακεδονικής παράταξης με αρχηγό τον Ευθυκράτη και Λασθένη.

Η καταστροφή ήταν ολοσχερής .Η σπουδαία Ολυνθος πρωτεύουσα του κοινού των Χαλκιδέων ποτέ δεν ξανακατοικήθηκε!

Υπάρχουν πυραμίδες στην Ελλάδα; Δυστυχώς επειδή δεν είμαι αρχαιολόγος αλλά ένας περιηγητής δε μπορώ να απαντήσω με τα βεβαιότητος και επιστημονικά όπως πρέπει σε τέτοια ερωτήματα.. Μπορώ όμως με σιγουριά να δείξω ορισμένα σημεία στα οποία υπάρχουν πυραμιδοειδή απομεινάρια (έτσι τα ονομάζω εγώ).
Την τελευταία δεκαετία πολλά έχουν υποθεί και άλλα τόσα έχουν γραφεί σχετικά με την ύπαρξη πυραμίδων στην Ελλάδα. Ομως απ ότι γνωρίζω κάποια επίσημη επιστημονική μελέτη δεν υπάρχει. Υπάρχουν γνώμες περιηγητών (του παρελθόντος αλλά και σύγχρονοι) καθώς επίσης και διαφόρων πολιτών οι οποίοι από απλό ενδιαφέρον μελέτησαν και κατέληξαν σε κάποιο συμπέρασμα. Επίσημη επιστημονική αρχαιολογική μελέτη με την παγματική σημασία του όρου δεν υπάρχει .Ισως γι αυτό και υπάρχουν διχογνωμίες ως προς το αν πραγματικά είναι πυραμίδες ή ως προς τη χρησιμότητά τους και το σκοπό τους κ.τ.λ
Εγώ θα αναφερθώ μόνο στα ερείπια του Ελληνικού Αργολίδος. Στο Ελληνικό υπάρχει πυραμιδοειδές και μάλιστα σε καλή κατάσταση. Πως μπορούμε να φτάσουμε στο Ελληνικό; Από το Αργος παίρνουμε το δρόμο προς Κεφαλάρι και αφού δροσιστούμε στις πηγές που υπάρχουν κατευθυνόμαστε προς Ελληνικό. Αν θέλουμε μπορούμε να αφήσουμε το αυτοκίνητό μας στο Κεφαλάρι και με τα πόδια να πάμε στην πυραμίδα. Είναι περίπου μισή ώρα δρόμος-με τα πόδια.
Όπως και να πάμε με αυτοκίνητο ή με τα πόδια ή με ποδήλατο το θέαμα που θα αντικρύσουμε είναι εκπληκτικό. Από μακριά μπορούμε να καταλάβουμε πως τα ερείπια αυτά έχουν σχέση με πυραμίδα. Η βάση είναι φαρδιά και όσο το μάτι μας ανεβαίνει μπορούμε να δούμε και να καταλάβουμε το στένεμα όπως στις πυραμίδες.
Όμως όσο θα πλησιάζουμε τόσο θα αισθανόμαστε ένα σφίξιμο στην καρδιά μας ,που οφείλεται στη γνωστή ελληνική αδιαφορία. Ο αρχαιολογικός χώρος θα έλεγα πως έχει αφεθεί στην τύχη του. Θα περίμενε κάποιος κάτι διαφορετικό μια άλλη αντιμετώπιση .
50 περίπου μέτρα από την πυραμίδα έχει χτιστεί εκκλησία (1978) και ακριβώς δίπλα έχει γίνει γήπεδο(1981).Το ερώτημά μου είναι :Με το χτίσιμο της εκκλησίας (50 μ) αλλά και του γηπέδου δε χαλάει το αρχαιολογικό περιβάλλον; Η εκκλησία και το γήπεδο δε θα μπορούσαν να γίνουν 200 μέτρα παρακάτω;
Η πυραμίδα έχει χρονολογηθεί στο 2700 π.χ δια της μεθόδου της θερμοφωταύγειας .Ακόμα και αν δεχθούμε πως η χρονολόγηση μέσω θερμοφωταύγειας δεν είναι σωστή (γιατί κι εδώ υπάρχει διαμάχη)και ας πούμε πως είναι στον 4 ή 5 αίωνα π.χ. και πάλι η αρχαιολογική της αξία δεν είναι μεγάλη; Τέτοια που η πολιτεία όφειλε να προστατέψει αλλά και παντού να παρουσιάσει;

Ο πρώτος που κάνει λόγο για πυραμίδες είναι ο Παυσανίας. Από την εποχή του Παυσανία ως την περίοδο των ανασκαφών στις Μυκήνες οι πυραμίδες ήταν χαμένες .Δεν αναφέρονται πουθενά. Αρχίζουν δειλά δειλά να βγαίνουν στην επιφάνεια μέσω διαφόρων ξένων περιηγητών .Η πολιτεία λάμπει δια της απουσίας της. Αν δεν ήταν και αυτοί που έχουν πάθος θα έμενε στην αφάνεια ούτε που θα ξέραμε ότι υπήρχε.
Η πυραμίδα είναι χτισμένη σε ένα λόφο. Η πλευρά από το μέρος της εκκλησίας είναι η δυτική και όπως μπορεί κάποιος να δει είναι κατεστραμένη. Η είσοδός της είναι από την ανατολική πλευρά και εκεί είναι καλοδιατηρημένη. Αρχικά αυτό που μπορεί να μας κάνει εντύπωση στην είσοδο είναι το τεράστιο Λ που σχηματίζεται επάνω από την είσοδο.Ισως να μας θυμίζει λιγάκι Μυκήνες και τον τάφο που υπάρχει .Η είσοδος μας οδηγεί σε ένα στενό διάδρομο οποίος με τη σειρά του στο τέλος και δεξιά μας οδηγεί σε μια νέα είσοδο μέσω της οποίας μπαίνουμε στο κυρίως μέρος της πυραμίδας. Στο εσωτερικό αν προσέξουμε υπάρχουν χωρίσματα πράγμα που σημαίνει πως κι αυτό το εσωτερικό πιθανόν να ήταν χωρισμένο σε άλλα τμήματα. Σε μια γωνία υπάρχει μια μικρή κυκλική δεξαμενή στην οποία πιθανό να υπήρχε νερό το οποίο έβγαινε εκτός δεξαμενής στα βόρεια της πυραμίδας μέσω κάποιου αγωγού.
Στο ερώτημα ,σε τι χρησίμευε ,γιατί είχε χτιστεί ,θα απαντούσα ότι υπάρχουν διάφορες απόψεις.Αλλος λέει πως ήταν χώρος φρουράς που προσπαθούσε να ελέγξει το πέρασμα προς Τεγέα και Σπάρτη,άλλος λέει πως ήταν τάφος κάποιου σημαντικού προσώπου αλλά οστά δεν έχουν βρεθεί άλλος λέει πως ήταν χώρος ιερός ,ενώ ο Παυσανίας κάνει λόγο για Πολυάνδριο.Εχουν ακουστεί και γραφεί αρκετά.Αλλά όπως έχω ξαναπεί εγώ προσωπικά δε γνωρίζω κάποια ελληνική επιστημονική μελέτη που να αναφέρεται σαυτη την πυραμίδα.Οπότε από εκεί και πέρα ο καθένας λέει ότι θέλει.
Αν πάλι με ρωτήσεις ,είναι πραγματικά πυραμίδα; Θα έλεγα πιθανό να είναι αλλά υπάρχει και περίπτωση να μην ήταν πυραμίδα όπως την έχουμε εμείς στο μυαλό μας αλλά πάλι πιθανό να ήταν από πάνω ξεσκέπαστη. Τότε τι είδους πυραμίδα ήταν;
Αν συνεχίσουμε τα ερωτήματα δεν τελειώνουμε πουθενά. τα ερωτήματα πρέπει κάποτε να απαντηθούν όμως από ειδικούς επιστήμονες κι όχι από εμένα που μπορεί να πω χίλια αν και μπορεί και ίσως.
Το σίγουρο είναι πως υπάρχει και μας περιμένει να τη δούμε ώστε να σχηματίσουμε προσωπική άποψη.

Υ.Γ:θα ήθελα να συστήσω ένα βιβλίο οδηγό όχι μόνο της πυραμίδας Ελληνικού αλλά και των άλλων πυραμίδων που υπάρχουν .Είναι το βιβλίο του Χρήστου Λάζου Πυραμίδες στην Ελλάδα από τον εκδοτικό Αίολος.

Οχι ,η παραπάνω εικόνα δεν είναι από τον Παρθενώνα μας αλλά και ούτε είναι κάποιο γραφιστικό κόλπο.Είναι όμως αληθινή και βρίσκεται στο Νάσβιλ (Τενεσί) των Η.Π.Α.

Εγινε το 1897 ,πιστό αντίγραφο σε μέγεθος του Παρθενώνα των Αθηνών. Αυτό το γεγονός (όπως και τόσα άλλα) μας βεβαιώνει πως ο Παρθενώνας είναι αιώνιο σύμβολο ελευθερίας ,δημοκρατίας ευημερίας.

Ετσι ,σήμερα μου δίνεται η ευκαιρία να γράψω μερικά ιστορικά στοιχεία για το κατεξοχήν αντιπροσωπευτικό μνημείο της Ακρόπολης (όχι ότι τα άλλα υστερούν) δηλαδή τον Παρθενώνα.

Ο Παρθενώνας άρχισε να χτίζεται το 447 π.χ .Αυτός ο σπουδαίος ναός τελείωσε το 432 π.χ. Που βρήκαν όμως οι Αθηναίοι τόσα πολλά χρήματα για αυτό αλλά και για τόσα άλλα σπουδαία έργα; Ενα μέρος αυτών των χρημάτων ήταν από το συμμαχικό ταμείο που είχε δημιουργηθεί μεταξύ Αθηναίων και άλλων ελληνικών πόλεων μετά τους Περσικούς πολέμους. Ετσι το 448 η εκκλησία του δήμου αποφάσισε να χρησιμοποιήσει αυτά τα χρήματα για τη δημιουργία του ναού της Θεάς Αθηνάς Παρθένου που καταστράφηκε από τους Πέρσες .

Ψυχή του έργου ήταν ο Περικλής ενώ ο Ικτίνος ήταν ο καλλιτεχνικός υπεύθυνος. Είναι δωρικού ρυθμού. Εχει μια σειρά από κίονες στην κάθε πλευρά του και διπλή σειρά στο μπροστινό και πίσω μέρος του.(ανατολική και δυτική πλευρά)Μέσα στο ναό υπήρχε το χρυσοελεφάντινο άγαλμα του Δία που το είχε φτιάξει ο Φειδίας.

Εργο φοβερό ,στο οποίο παρουσιάζεται η πολιτιστική ακμή και το μεγαλείο των Αθηνών της εποχής εκείνης .Ομως όπως ταλαιπωρήθηκε και ο λαός μας από διάφορες καταστάσεις ή από βάρβαρους κατακτητές έτσι ταλαιπωρήθηκε και ο Παρθενώνας.

Τον πέμπτο αιώνα στα χρόνια του αυτοκράτορα Θεοδοσίου ο ναός έκλεισε και αργότερα μετατράπηκε σε ναό αφιερωμένο στην Αγία Σοφία του θεού. Αυτό είχε σαν συνέπεια διάφορες παρεμβάσεις στο ναό ώστε να προσωμοιάζει με χριστιανικό ναό (3 πόρτες ανοίχτηκαν ,υψώθηκε το πάτωμα κ.τλ.)

Απ ότι θυμάμαι ο αυτοκράτορας Βασίλειος ο Β στην Ακρόπολη ήρθε για να τελέσει δοξολογία μετά τη σπουδαία νίκη εναντίον των Βουλγάρων. Αργότερα όταν έπεσε η πόλη ο Μωάμεθ Β ήρθε στην Αθήνα και θαύμασε τον Παρθενώνα ο οποίος μετατράπηκε σε τζαμί.

Το 1687 Ενετοί βομβάρδισαν την Ακρόπολη. Μια βόμβα τους έπεσε στον Παρθενώνα τον οποίο οι Τούρκοι τον είχαν μετατρέψει σε πυριτιδαποθήκη με αποτέλεσμα να γίνει μεγάλη καταστροφή. Από εδώ αρχίζουν τα θαύματα της Ενετικής κατοχής .Ο γνωστός σε όλο το Πανελλήνιο κι όχι μόνο Μοροζίνι προσπάθησε να κατεβάσει το δυτικό αέτωμα του Παρθενώνα. Το αποτέλεσμα ήταν να σπάσουν.

Στην πορεία έχουμε και άλλους φιλλέληνες οι οποίοι ήθελαν να πάρουν και από ένα κομμάτι του Παρθενώνα για τη συλλογή τους .Αλλοι το κατάφεραν όπως ο Γάλλος Γουφιέρ ενώ άλλοι δεν μπόρεσαν να πείσουν τους Τούρκους. Ο χρόνος κύλησε ώσπου φτάνουμε στην περίοδο που πρεσβευτής της Αγγλίας στην Κωνσταντινούπολη είναι ο γνωστός και πολύ αγαπητός στους Ελληνες ανά την υφήλιο Τόμας Μπρούς , γνωστός καιως Ελγιν. Ο Ελγιν κατάφερε να πήσει το σουλτάνο να του δώσει μια άδεια (φιρμάνι)για να μελετήσει (και καλά..) από κοντά τον Παρθενώνα. Για να μη λέω πολλά κατάφερε να πάρει (για να μη πω τίποτ άλλο) 56 πλάκες από τη ζωοφόρο και 15 μετώπες. Επίσης πήρε μια καρυάτιδα ένα κίονα από το Ερέχθειο και ότι άλλο ήταν πεσμένο κάτω. Με λίγα λόγια πήρε ότι μπόρεσε και τα πήγε στην Αγγλία.

Απ όλα αυτά που γνωρίζω για τον Παρθενώνα το πιο συγκινητικό είναι το παρακάτω .Οταν οι Ελληνες πολιορκούσαν την Ακρόπολη το 1822 η τουρκική φρουρά έσπαζε διάφορα κομμάτια τα οποία περιείχαν συνδέσμους για να τους λιώνουν ώστε να μπορούν να φτιάχνουν με το μολύβι τις σφαίρες τους (βόλια).Τότε οι Ελληνες είπαν στους Τούρκους μη σπάτε τα μνημεία και θα σας δίνουμε εμείς τα βόλια που χρειάζεσται.Πλήρωσαν με αίμα με τη ζωή τους αυτά τα μάρμαρα. Ελληνες ,Ελληνες ...

Αργότερα με τη δημιουργία του ελεύθερου κράτους άρχισαν να γίνονται διάφορες εργασίες συντήρησης αλλά θα έλεγα πως ήταν υποτυπώδης (χωρίς να έχω σκοπό να προσβάλλω το έργο των ειδικών επιστημόνων που ασχολήθηκαν εκείνη την εποχή με τον Παρθενώνα). Ηταν και οι συνθήκες της εποχής δύσκολες ,άλλοι οι στόχοι, πόλεμοι και ξανά πόλεμοι..

Το 1971 η unesco έδωσε στη δημοσιότητα μια μελέτη για τον Παρθενώνα στην οποία δίνονταν μεγάλη βαρύτητα σε μελλοντικά έργα συντήρησης κι έτσι από εκείνη την εποχή και μετά αρχίζουν σιγά σιγά πιο επιστημονικά και πιο ολοκληρωμένα έργα και προσπάθειες αποκατάστασης. Παράλληλα τα τελευταία χρόνια όλο περισσότερες φωνές ακούγονται για την επιστροφή των μαρμάρων (Ελγιν) αλλά δυστυχώς μέχρι τώρα δεν έγινε τίποτα. Ισως είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα που συμπαρασύρει και άλλα πολλά μαζί.

Τι είναι τελικά ο Παρθενώνας; Ισως το σπουδαιότερο καλλιτεχνικό έργο του ανθρώπου .

Σε ποιον ανήκει; Νομίζω πως ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα κιόχι μόνο σε εμάς τους Ελληνες.(η unesco έχει σα σύμβολο τον Παρθενώνα)

• Ναυτικό: 1.207 πλοία .Τα πλοία είχαν πλήρωμα 200 ανδρών (1.207 Χ 200=241.400 άνδρες).Ομως είχε το κάθε πλοίο και 30 οπλίτες ( 1.207 Χ 30=36.210 άνδρες).Εκτός απο τα παραπάνω πλοία υπήρχαν και 3.000 πεντηκόντοροι ( 3.000 χ 80=240.000 άνδρες).Αρα πάνω στα πλοία υπήρχαν 517.210 άνδρες.
• Πεζικό: 1.700.000
• Ιππικό: 80.000
• Καμήλες και άρματα :20.000

ΣΥΝΟΛΟ: 2.317.610

Ό παραπάνω αριθμός που αναφέρει ο Ηρόδοτος είναι μόνο για τα ασιατικά έθνη.Οταν πέρασε τον Ελλήσποντο προστέθηκαν και άλλοι στρατιώτες στις δυνάμεις του Ξέρξη.Δηλαδή οι Θράκες έδωσαν 120 πλοία (24.00 άνδρες) και περίπου 300.00 προστέθηκαν απο τις άλλες περιοχές(Εορδοί,Βοττιαίοι κ.τ.λ)Ομως για τον εκτός ασίας στρατό τονίζει πως βασίζεται σε προσωπικές εικασίες.

Για τον αριθμό των περσών αρκετοί ιστορικοί έχουν διατυπώσει αμφιβολίες ως προς το μέγεθος.Όμως εγω θα έλεγα πως δεν είναι και τόσο εξωπραγματικός αν λάβουμε υπόψιν ότι οι Ελληνες δεν πολέμησαν μόνο εναντίον των Περσών αλλά και κατά των Αράβων ,Ινδών,Αιθίοπων,Αφγανών και τόσων άλλων λαών που ήταν κάτω απο την εξουσία του μεγάλου βασιλιά Ξέρξη.

Με τη δεύτερη γυναίκα απέκτησε ένα γιό τον Κλεομένη αλλά μετά απο λίγο καιρό και με την πρώτη γυναίκα του απέκτησε τρία αγόρια το Δωριέα το Λεωνίδα και τον Κλεόμβροτο.

Οταν πέθανε ο Αναξανδρίδης (πατέρας του Λεωνίδα) τη βασιλεία την πήρε ο Κλεομένης.Δε θα αναφερθώ εδώ στα κατορθώματα του Κλεομένη παρά μόνο θα πω πως αυτοκτόνησε τρυπώντας το σώμα του με το σπαθί του.Πολλοί(μεταξύ των οποίων Αργείοι,Αθηναίοι για τους δικούς τους λόγους) είπαν πως τιμωρήθηκε απο το θεό για τις πράξεις του.

Ο Κλεομένης δεν είχε παιδιά και επειδή ο δεύτερος γιός στη σειρά Δωριέας όταν πήρε τη βασιλεία ο Κλεομένης έφυγε για να δημιουργήσει δική του αποικία, ο Λεωνίδας ξαφνικά έγινε βασιλιάς.

Οπως έχω ξαναπέι η μοίρα , η τύχη (δεν ξέρω κι εγω τι) προόριζε το Λεωνίδα για την αιωνιότητα.Ο Λεωνίδας με τη Γοργώ απέκτησαν ένα γιό το όνομά του οποίου ήταν Πλείσταρχος.

Ο Εφιάλτης ήταν γιός του Ευρύδημου και η καταγωγή του ήταν από την Τραχίνα της Μαλίδας. Πρόδωσε τους υπερασπιστές των στενών οδηγώντας τον Υδάρνη και τους Πέρσες του απο ένα στενό πέρασμα την Ανοπαία ατραπό ,που οδηγούσε κοντά στην πόλη των Αλπινών.

Μετά την προδοσία του επειδή φοβήθηκε μήπως και τον σκοτώσουν οι Σπαρτιάτες έφυγε και πήγε στη Θεσσαλία. Αργότερα σε συνέδριο που έγινε στην Ανθήλη (Αμφικτυονία στην Πυλαία) επικυρύχθηκε απο τους Πυλαγόρες.(Πυλαγόρας ονομάζονταν το ένα απο τα δύο άτομα που εκπροσωπούσαν την πόλη μέλος σε μια αμφικτιονία. Πυλαγόρας και Ιερομνήμων -η ονομασία του δεύτερου).

Ομως ο θάνατός του ήρθε στην Αντίκυρα από τον Τραχιναίο Αθηνάδη. Ο Ηρόδοτος μας αναφέρει πως ο Αθηνάδης σκότωσε τον Εφιάλτη για άσχετα με το θέμα των Θερμοπυλών ζητήματα. Για προσωπικούς λόγους .( δε μας αναφέρει ποιοι ήταν αυτοί οι λόγοι)

Θερμοπύλες! Για μένα όνομα μυθικό ,άπιαστο ,όνειρο. Σύμβολο στη ζωή μου. Πάντοτε με βασάνιζε το πως και το γιατί. Την πρώτη φορά που πήγα να περπατήσω τη διαδρομή της προδοσίας πάνω στο Καλλίδρομο ήμουν σχετικά νέος. Πρέπει να ήμουν 22 ετών. Κατακαλόκαιρο με ένα σακίδιο προσπαθούσα να βρω άκρη ρωτώντας ντόπιους και βοσκούς. Ξεκίνησα απο το φαράγγι του Ασωπού ενθουσιασμένος όμως λίγο πριν το Ελευθεροχώρι εγκατέλειψα την προσπάθεια λόγω βροχής η οποία κράτησε 3 περίπου ημέρες ,σπάνιο φαινόμενο για την περιοχή ειδικά μήνα Αύγουστο

Τα χρόνια πέρασαν και κάθε χρόνο όλο έλεγα θα πάω και θα πάω και κάθε χρόνο όλο και σε άλλα βουνά πήγαινα εσωτερικού αλλά και εξωτερικού. Εφτασε η εποχή όμως που μια ομάδα καθηγητών ήθελε κάποιο οδηγό βουνού για να τους οδηγήσει στο Καλλίδρομο και συγκεκριμένα στη διαδρομή που ήθελα να πάω. Εμαθα το γεγονός αλλά ξεκαθάρισα πως τη διαδρομή δεν την ήξερα γιατί ποτέ δεν την πήγα. Τόσο το καλύτερο μου είπαν .Θα έρθεις μαζί μας σαν έμπειρος οδηγός και θα βρούμε την άκρη.

Ετσι έγινε. Ηταν μια ομάδα 15 ανθρώπων που μελετούσαν το θέμα των Θερμοπυλών .Με πούλμαν μικρό φτάσαμε στον Ασωπό ποταμό και περπατήσαμε λιγάκι μέχρι το σημείο της εισόδου του φαραγγιού στη λεγόμενη σιδερόπορτα. Από εκεί περπατήσαμε χωρίς κανένα πρόβλημα και με βάση και τις πληροφορίες που είχα πάρει από άλλους φίλους που έκαναν τη διαδρομή όλα κύλησαν ομαλά .Ακολουθήσαμε τη διαδρομή Σιδερόπορτα-Ελευθεροχώρη-Νευρόπολη-Παλαιομανάστηρο και τέλος Θερμοπύλες. Οι καθηγητές όλο έλεγαν κι έλεγαν είχαν σημειώσεις και συνέχεια σημείωναν και έγραφαν διάφορα. Εγώ δε μίλαγα απλά σκεπτόμουν διάφορα και γενικά στην παρέα υπήρχε μια συγκινησιακή φόρτιση.

Η ημερομηνία ήταν 18 Αυγούστου. Αυτή τη μέρα διαλέξαμε γιατί αυτη ήταν και η ημερομηνία διεξαγωγής της μάχης των Θερμοπυλών. Ο Δαρείος ηγέτης των Περσών πέθανε και τη θέση του πήρε ο Ξέρξης. Αρχικά ο Ξέρξης δεν είχε καμία διάθεση να ξεκινήσει πόλεμο εναντίων των Ελλήνων αλλά ο Μαρδόνιος επειδή ήθελε για τον εαυτό του δόξα και φήμη προσπαθούσε κάθε μέρα να πείσει τον Ξέρξη να εκστρατεύσει. Αλλά και αγγελιοφόροι απο τη Θεσσαλία καλούσαν το βασιλιά να επέμβει στα πράγματα της Ελλάδος Για να μη λέω πολλά Ο Ξέρξης έφτασε στην Ελλάδα. Οι Ελληνες σε ένα συνέδριο που έκαναν στον Ισθμό αποφάσισαν να στείλουν στις Θερμοπύλες μια δύναμη αποτελούμενη από τους παρακάτω:

• 300 Σπαρτιάτες
• 500 Τεγεάτες
• 500 Μαντινείς
• 120 από τον Ορχομενό
• 1000 Αρκάδες γενικά
• 400 Κορίνθιοι
• 200 Φλειούντιοι
• 80 Μυκηναίοι
• 700 Θεσπιείς
• Οπούντιοι Λοκροί
• 1000 Φωκείς

Περνώντας από τη Θήβα ,επειδή υπήρχε υπόνοια ότι έχουν μηδήσει και φοβήθηκε μήπως και τον χτυπήσουν πισώπλατα πήρε μαζί του και 400 Θηβαίους.

Οι Ελληνες αποφάσισαν να αμυνθούν στις Θερμοπύλες λόγω του στενού περάσματος έτσι ώστε να μη μπορεί ο εχθρός να χρησιμοποιήσει την αριθμητική του υπεροχή. Στις θερμοπύλες όμως έγιναν και άλλες μάχες όπως για παράδειγμα στον Γ ιερό πόλεμο οι Αθηναίοι εμπόδισαν το Φίλιππο, Ο Ιουστινιανός είχε δημιουργήσει φρούριο στην περιοχή,το 1897 δημιουργήθηκαν οχυρωματικά έργα, το 1941 οι Αγγλοι αμύνθηκαν στην περιοχή. Στο στενό πέρασμα παλαιότερα (πριν τη μάχη) ΟΙ Φωκείς είχαν χτίσει ένα τείχος για να αντιμετωπίζουν τις επιθέσεις των θεσσαλών. Επειδή κάτω απο το τείχος υπήρχαν νερά αυτο δεν έμεινε στη θέση του αλλά με το χρόνο γκρεμίστηκε. Αυτό το τείχος ο Λεωνίδας το επισκεύασε.

Εδώ πρέπει να τονίσω ότι όλοι οι σύμμαχοι είχαν τους δικούς τους αρχηγούς όμως όλοι ομόφωνα παρέδωσαν την αρχηγία στο βασιλιά Λεωνίδα (ο οποίος κατα τύχη έγινε βασιλιάς -φαίνεται πραγματικά πως η μοίρα τν προόριζε γιαυτο το ρόλο) αναγνωρίζοντας την ανώτερότητά του.

Οι Πέρσες στρατοπέδευσαν στην πεδιάδα απέναντι από τον Ασωπό ποταμό. Ο Ξέρξης περίμενε 4 ημέρες μήπως και παραδοθούν οι Ελληνες. Την πέμπτη έκανε επίθεση με τους Μήδους και Κίσσους. Αλλά έπαθαν μεγάλη καταστροφή. Βλέποντας αυτό έστειλε τους Αθάνατους (το επίλεκτο σώμα των Περσών) με αρχηγό τον Υδάρνη αλλά ούτε κι αυτοί κατάφεραν τίποτα.4φορές σηκώθηκε ο Ξέρξης από το θρόνο του βλέποντας την καταστροφή του στρατού του.

Οι Ελληνες είχαν μακρύτερα δόρατα και γνώριζαν την τέχνη του πολέμου καλύτερα. Εφάρμοζαν το <<εφελεκίο>> μια πολεμική τακτική. Εκανα δηλαδή πως υποχωρούσαν αλλά ξαφνικά έκαναν μεταβολή συγκροτημένα και οι εχθροί σκοτώνονταν.

Οι Πέρσες βρέθηκαν σε αδιέξοδο. Ομως τότε εμφανίστηκε Ο Εφιάλτης απο τη Μαλίδα και απλά είπε στο βασιλιά πως γνωρίζει ένα στενό πέρασμα που μπορεί να βγάλει στην πίσω πλευρά των Θερμοπυλών. Την αποστολή ανέλαβε να την πραγματοποιήσει ο Υδάρνης και οι αθάνατοι ίσως για να εξιλεωθούν για το κακό που έπαθαν .

Ακολούθησαν την Ανοπαία άτραπο (το μονοπάτι) που σε ένα σημείο του φυλάσσονταν από τους Φωκείς. Οι Φωκείς σάστισαν μόλις είδαν τους Πέρσες και μαζεύτηκαν στο ψηλότερο σημείο της περιοχής με σκοπό να δώσουν μάχη. Ομως οι Πέρσες δεν ενδιαφέρονταν γιαυτούς τους παρέκαμψαν κι άρχισαν να κατεβαίνουν την κατηφόρα.

Ο Λεωνίδας πληροφορήθηκε τα γεγονότα

• Από το μάντη Μεγιστία ο οποίος εξέτασε τα σπλάχνα των ζώων και είπε για το κακό που ερχόταν
• από Ελληνες που είχαν εγκαταλείψει τον εχθρό
• από παρατηρητές

Μπροστά σ αυτή την κατάσταση οι άλλοι Ελληνες αποφάσισαν να φύγουν ο Λεωνίδας όμως το θεωρούσε ανεπίτρεπτο για τους Σπαρτιάτες να φύγουν.Μαζί του έμεινα με τη θέλησή τους 700 Θεσπιείς και κράτησε με το ζόρι και τους 400 Θηβαίους.(ο μάντης Μεγιστίας έμεινε με τη θέλησή του)

Τώρα ,πολλά έχω διαβάσει και πολλά μπορεί να πει κάποιος για την απόφαση του Λεωνίδα. Εγω απλά θα θυμήσω τους νόμους της Σπάρτης αλλά και θα τονίσω πως η Σπάρτη δεν αποδέχονταν αυτόν που πέταγε την ασπίδα κάτω κι άρχιζε να τρεχει για να σώσει τη ζωή του .Αποδέχονταν όμως ,κι έχει γίνει ,την τακτική της συγκροτημένης οπισθοχώρησης δηλαδή τη σύμπτιξη. Ομως ....Οι Σπαρτιάτες με τη θυσία τους στις Θερμοπύλες πέτυχαν μια νίκη τακτικής. Εδειξαν στη μεγάλη σύμμαχο την Αθήνα ότι ήταν διατεθημένοι να πεθάνουν για την πατρίδα τους. Ο μόνιμος φόβος των Σπαρτιατών ήταν μήπως οι Αθηναίοι πάρουν τα πλοία τους και τον κόσμο τους και φύγουν .Ηξεραν πως χωρίς το ναυτικό των Αθηναίων ήταν χαμένοι γιατί απλά οι Πέρσες δε μπορούσαν να εμποδιστούν στον ισθμό .Μπορούσαν να κάνουν όπου ήθελαν απόβαση στην Πελοπόνησο .Αρα έπρεπε να πουν στους Αθηναίους πως εμείς θα πεθάνουμε για την πατρίδα εσείς τι θα κάνετε; Τελος ,και σχετικό με τα προυγούμενα, είναι και ο χρησμός που έδωσε η Πυθία .Οτι ή θα πεθάνει ο βασιλιάς ή θα καταστραφεί η πολιτεία .

Η μάχη άναψε και οι Ελληνες αφού ήξεραν ότι θα πεθάνουν έβγαιναν και έξω από τη στενωπό και πολεμούσαν με λύσσα χωρίς να λογαριάζουν τη ζωή τους. Τα δόρατά τους έσπασν και πολεμούσαν με τα σπαθιά τους. Ο Λεωνίδας σκοτώθηκε και γύρω απο το σώμα του έγινε φονική μάχη.4 φορές απώθησαν τους πέρσες ώσπου πήραν το σώμα του βασιλιά τους. Τότε εμφανίστηκε ο Υδάρνης απο πίσω.Μη έχοντας άλλη επιλογή οι Σπαρτιάτες και οι Θεσπιείς οπισθοχώρησαν σε ένα μικρό λοφάκι με όνομα Κολωνό. Οι Θηβαίοι βρήκαν την ευκαιρία και πέταξαν τα όπλα τους και φώναζαν πως ήταν από τους πρώτους που είχαν δώσει γη και ύδωρ στο βασιλιά. Στρατηγός τους ήταν Ο Λεοντιάδης. Μερικούς απο αυτούς τους σκότωσαν ενώ όσοι σώθηκαν μαρκαρίστηκαν με βασιλικά σημάδια όπως κάνουν στους δούλους.

Στο λόφο Κολωνό άφησαν την τελευταία τους ανάσα τα τελευταία λεοντάρια.Ο Ξέρξης διέταξε να κόψουν το κεφάλι το βασιλιά Λεωνίδα και να το καρφώσουν σε ένα παλούκι .Τόσο ήταν θυμωμένος ο Ξέρξης (γιατί οι Πέρσες φέρονταν με μεγαλοψυχία στους γενναίους)

Πολλά έχουν πει για το Λεωνίδα και τους Σπαρτιάτες .Για το αν μπορούσε να φύγει , για τη δόξα του για τα αργύρια που αργότερα πήραν οι Σπαρτιάτες από τους Πέρσες (μετά τα μηδικά) ,για σφαγές που έκανα(λες και οι Αθηναίοι δεν πέρασαν από λεπίδι τόσες περιοχές).Είναι δύσκολο εγώ να κατανοήσω καλά εκείνη την εποχή γιατί ζω σε άλλη με διαφορετικές νόρμες και αξίες. Αυτό που έχω να πω για τα παραπάνω αλλά και για παρόμοιες σκέψεις είναι ότι ο λαός των Ελλήνων στην ιστορία του όταν ήταν ενωμένος μεγαλούργησε ενώ όταν ήταν διαιρεμένος (πολλές φορές) έπαθε πολλά δεινά.

Πληροφοριακά το κράτος μόλις το 1950 έστεισε εκείνο το άγαλμα που βλέπουμε στις Θερμοπύλες κι απ ότι ξέρω έγινε με δαπάνες ομογενών της Αμερικής. Απο κει και πέρα δεν μου είναι περίεργο ή παράξενο το ότι τα ελληνόπουλα δε γνωρίζουν το Λεωνίδα ή τη μάχη του Μαραθώνα.(Μάλιστα σήμερα έχουμε φτάσει στο σημείο όποιος τολμήσει να πει κάτι για Σπάρτη αρχαίους και τα λοιπά αυτόματα τον ονομάζουμε φασίστα ,φασιστόμουτρο και τα τοιαύτα.Γέμισε η Ελλάδα προοδευτικούς και φιλοσοφους που δε γνωρίζουν απλά ότι η Σπάρτη ήταν η πρώτη σοσιαλιστική κοινωνία.Μπορούσε να δανειστεί ο καθένας οτιδήποτε απο το συμπολίτη του ...ναι -ξέρω τι σκέπτεσαι- ακόμα και τη γυναίκα του.Αν κάποιος ηλικιωμένος έβλεπε ένα όμορφο και γερό νέο μπορούσε να τον φέρει να ζευγαρώσει με τη γυναίκα του ή κάποιος άνδρας αν έβλεπε μια γυναίκα μπορούσε να πείσει τον άνδρα της να συνευρεθεί μαζί της.Και τα παιδιά ανοίκαν στην κοινωνία ,στην πολιτεία.Δύσκολο να καταλάβουμε και να αποδεχτούμε τα παραπάνω εμείς σήμερα γιατί είναι άλλες οι αξίες και οι νόρμες της κοινωνίας μας)

Για εμένα ο Λεωνίδας και οι 300 +700 θεσπιείς είναι ένα αιώνιο και ταυτόχρονα παγκόσμιο σύμβολο θυσίας. Ειμαι εδώ κι αν θες έλα -ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ (για πάντα σόλη τη ζωή μου).

ΥΓ: Εκτός απο την πρώτη διαδρομή που αρχικά αναφέρω μπορεί καποιος να κάνει και τη διαδρομή απο ΜΔαμάστας -Καλλίδρομο-Παλιομονάστηρο-Θερμοπύλες.